кручо́к м.

1. Hken m -s, -;

зашпілі́ць на кручо́к zhaken vt, mit Hken verschleßen*;

расшпілі́ць кручкі́ ufhaken vt, die Hken öffnen;

рыбало́ўны кручо́к ngelhaken m;

спускавы́ кручо́к (у зброі) bzug m -(e)s, -züge;

2. разм. (кручкатвор) Rchtsverdreher m -s, -;

браць на кручо́к каго-н. j-n in die Flle lcken; j-n schnppen (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прымяне́нне н. кніжн. nwendung f -, Verwndung f -, insatz m -es; Gebruch m -(e)s (ужыванне);

мець прымяне́нне ngewandt wr den, Verwndung fnden*;

знайсці́ прымяне́нне сваі́м сі́лам ein geignetes Betätigungsfeld fnden*;

прымяне́нне тэо́рыі на пра́ктыцы die n wendung der Theore in der Prxis;

практы́чнае прымяне́нне Ntzanwendung f;

прымяне́нне ўзбро́енай сі́лы der insatz bewffneter Macht;

прымяне́нне а́тамнай збро́і Atmwaffeneinsatz m, Krnwaffeneinsatz m;

сфе́ра прымяне́ння nwendungsbereich m, n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

брат м. Brder m -s, Brüder;

ро́дны брат der libliche Brder;

стрые́чны [дваю́радны] брат Cousin [ku´zɛ̃:] m -s, -s, Vtter m -s, -n;

зво́дны брат Stefbruder m;

брат і сястра́, браты і сёстры (у сям’і) Geschwster pl;

2. (зварот) Brderherz, mein Leber;

3.:

браты па збро́і Wffenbrüder pl;

свой брат разм. Freund m -(e)s, -е, Gensse m -n, -n, Gesnnungsgenosse m;

на брата разм. pro Persn; pro Nse (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hammer

[ˈhæmər]

1.

n.

1) мо́лат -а, малато́к -ка́ m.

2) малато́чак -ка m. (у ро́зных мэхані́змах)

3) уда́рнік -а m. (у па́льнай збро́і)

4) Anat. малато́чак -ка m. (вушна́я ко́стачка)

to come or go under the hammer — быць прада́дзеным з малатка́ (на аўкцыёне)

hammer and tongs — усі́мі сі́ламі

2.

v.t.

1) біць, заганя́ць, прыбіва́ць малатко́м

2) кава́ць; зьбіва́ць (як малатко́м)

3) дзяўбці́, убіва́ць

to hammer into one’s head — убіва́ць каму́ ў галаву́

4) дабіва́цца чаго́ вялі́кімі намага́ньнямі

to hammer at — упа́рта працава́ць над чым

- hammer and sickle

- hammer away

- hammer out

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

выпрабава́нне н.

1. Versch m -(e)s, -e, Test m -(e)s, -e і -s, Pr be f -, -n (проба); Unterschung f -, -en, Prüfung f -, -en (праверка);

выпрабава́нне а́тамнай збро́і Atm(waffen)tests pl, Krn waffenversuche pl;

спыне́нне выпрабава́нняў Verschsstopp m -s, -s;

вытво́рчыя выпрабава́нні Betrebsprüfungen pl;

вы́барачнае выпрабава́нне Stchprobe f -;

право́дзіць выпрабава́нне inen Versch drchführen (чаго-н. mit D), tsten [usprobieren] (чаго-н. A);

узя́ць на выпрабава́нне iner Prüfung unterwrfen* [unterzehen*]; перан. auf die Prbe stllen;

вы́трымаць выпрабава́нне ine Prüfung besthen*;

прайсці́ цяжкі́я выпрабава́нні Schwres drchgemacht hben, schwer geprüft sein; vom Schcksal himgesucht wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спуск м.

1. bstieg m -(e)s, -e;

спуск з гары́ bstieg vom Brge;

2. гл. схіл 1, 2;

3. горн. inhängen n -s, Tlfahrt f -, -en;

4. гідр blass m -es, -lässe; bfluss m -es, -flüsse, blauf m -(e)s, -läufe;

5.:

спуск са ста́пеля (карабля) Stpellauf m;

спуск шлю́пкі das ussetzen [Zwasserlassen, Feren] ines Botes;

спуск самалёта bstieg m, Snken n -s;

спуск сця́га das inziehen [inholen, Strichen] der Flgge;

6. (кручок у зброі) bzug m -(e)s, -züge; (у фотаапараце) uslöser m -s, -;

не дава́ць спуску каму-н. разм. j-m nichts drchgehen lssen*; j-m zsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

force

[fɔrs]

1.

n.

1) сі́ла f.

by force — сіламо́ц, сілко́м, сі́лаю, гва́лтам

2) гвалт -у, прыму́с -у m.

3) сі́ла f., дзе́яньне n. (зако́ну)

to come into force — увайсьці́ ў сі́лу; стаць зако́нным, дзе́йным

to remain in force — застава́цца ў сі́ле, дзе́яць

4) Phys. сі́ла f.

the force of gravitation — сі́ла прыцягне́ньня

2.

v.t.

1) змуша́ць, прымуша́ць, прынука́ць, прысіля́ць, няво́ліць

2) забіра́ць сі́лаю

3) навя́зваць сі́лаю

4) узло́мваць (замо́к, дзьве́ры)

5) шту́чна прысьпе́шваць рост расьлі́наў

6) выціска́ць (усьме́шку, сьлязу́)

7) гва́лціць, гвалтава́ць (жанчы́ну)

by force of — пры дапамо́зе чаго́, праз што

by force of arms — сі́лай збро́і

by force of habit — у вы́ніку звы́чкі, праз звы́чку

forces — вае́нныя сі́лы (а́рмія, авія́цыя і флёт)

- in force

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

butt

I [bʌt]

n.

1) таўсьце́йшы кане́ц (прыла́ды), прыкла́д -а m. (збро́і), каме́ль -ля́ m. (дрэ́ва)

2) кане́ц -ца́ m., аста́так -ку m.; недаку́рак -ка m.

3) Sl. цыгарэ́та f.

4) Sl. аза́дак -ка m. (у чалаве́ка); зад -а m. (у жывёлы)

II [bʌt]

1.

n.

1) прадме́т кпі́наў, пасьме́шышча n.

2) мішэнь, мэ́та f. (для страля́ньня)

3) стык, прыты́к -у m.о́шак ці бэ́лек)

4) заве́са f. (у дзьвяра́х, во́кнах)

2.

v.

сутыка́ць, прытыка́ць

- the butts

III [bʌt]

1.

v.t.

1) басьці́, піха́ць, біць ло́бам, як каза́

2) абрэ́зваць няро́ўныя канцы́

2.

v.i.

1) баро́цца, басьці́ся, бі́цца ло́бам або́ рага́мі

a goat butts — каза́ бадзе́цца

2) выступа́ць, высо́ўвацца, вытырка́цца

3.

n.

уда́р рага́мі

- butt in

IV [bʌt]

n.

1) бо́чка (для віна́ ці пі́ва)

2) бо́чка (адзі́нка ме́ры)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bolt

I [boʊlt]

1.

n.

1) шво́ран -а m., болт балта́ m., ніт -а́ m.

2)

а) за́саўка, зава́ла f. (на дзьвяра́х)

б) замо́к (у па́льнай збро́і)

3) сэ́рца n., язы́к -а́ m. (у замку́)

4) страла́ f.

5) мала́нка f.

6) уцёкі pl., рапто́ўны зры́ў

to make a bolt (for) — кі́нуцца на ўцёкі, уцячы́

7) суво́й палатна́ або́ шпале́раў

2.

v.t.

1) зачыня́ць на за́саўку (дзьве́ры); нітава́ць, браць на ніт

2) вы́паліць, сказа́ць насьпе́х, ля́пнуць

3) глыта́ць не пражава́ўшы, е́сьці насьпе́х

4) скру́чваць ткані́ну (шпале́ры) у суво́й

3.

v.i.

1) кі́дацца на ўцёкі, рва́цца; зрыва́цца

The horse bolted — Конь рвану́ўся

2) ху́тка йсьці́ ў стаўпа́к (пра насе́ньне ці расьлі́ну)

4.

adv.

рапто́ўна

- bolt from the blue

- bolt upright

II [boʊlt]

v.t.

1) се́яць і́там), прасе́йваць

2) Figur. дакла́дна правяра́ць, аддзяля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дагаво́р м.

1. Vertrg m -(e)s, -träge; Pakt m -(e)s -e; bkommen n -s, - (пагадненне);

мі́рны дагаво́р Fredensvertrag m;

гандлёвы дагаво́р Hndelsvertrag m, Hndelsabkommen n;

крэды́тны дагаво́р Kredtvertrag m;

дагаво́р страхава́ння Verscherungs ver trag m;

рызыко́вы [алеато́рны] дагаво́р Aleatrvertrag m;

міжнаро́дны дагаво́р völkerrechtlicher Vertrg;

двухбако́вы дагаво́р zwiseiti ger [bilaterler] Vertrg;

шматбако́вы дагаво́р mhr seiti ger [mltilateraler] Vertrg;

дагаво́р аб ненапа́дзе Ncht an griffs pakt m;

саю́зны дагаво́р Bündnisvertrag m;

дагаво́р аб забаро́не выпрабава́нняў я́дзернай збро́і Tststoppabkommen n, bkommen über die instellung der Krnwaffenversuche;

дагаво́р аб дру́жбе і ўзае́мнай дапамо́зе Frendschafts- und Bistandspakt m;

заключы́ць дагаво́р inen Vertrg (b)schleßen*;

пару́шыць дагаво́р inen Ver trg verltzen; vertrgsbrüchig wrden;

скасава́ць дагаво́р inen Ver trg kündigen;

краі́на, яка́я падпіса́ла дагаво́р дып. Vertrgs staat m -(e)s, -en, Signatrstaat m, Signatrmacht [zignɑ´tɑ:r-] f -, -mächte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)