seduce

[sɪˈdu:s]

v.t.

1) спакуша́ць

2) зво́дзіць, зьбіва́ць з пра́вільнага шля́ху; зьво́дзіць, спакуша́ць да інты́мнае блі́зкасьці

3) ашу́кваць; падма́нваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

con

I [kɑ:n]

adv.

супро́ць

pro and con — за й супро́ць

II [kɑ:n]

v.

стара́нна вывуча́ць, зубры́ць

III [kɑ:n]

v., Sl.

ашу́кваць, махлява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mógeln vi разм. махлява́ць, ашу́кваць, хлусі́ць, хітрава́ць;

sich durch das Lében ~ карыста́цца ў жыцці́ несумле́нным шля́хам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schwíndeln

1. vi махлява́ць, ашу́кваць, хлусі́ць

2. vimp:

es schwíndelt mir у мяне́ кру́ціцца ў галаве́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fudge

I [fʌdʒ]

n.

іры́ска, караме́лька; мя́ккая цуке́рка

II [fʌdʒ]

1.

v.i.

1) ашу́кваць

2) выкру́чвацца ад абавяза́ньня

2.

n.

вы́думка, мана́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

belie

[bɪˈlaɪ]

v.t. -lied, -lying

ашу́кваць, падма́нваць; пярэ́чыць

Her actions belied her words — Яе́ дзе́яньні пярэ́чылі е́йным сло́вам

to belie hopes — расчарава́ць, падману́ць надзе́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gull

I [gʌl]

n.

ча́йка f.; ка́гарка f.

II [gʌl]

1.

v.t.

ашу́кваць; абду́рваць

2.

n.

прасьця́к -а́ m., ду́рань -ня m., чалаве́к, яко́га лёгка абдуры́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áufbinden* vt

1) развя́ваць

2) навя́зваць

3) ашу́кваць;

er lässt sich nichts ~ яго́ не ашука́еш;

◊

éinen Bären ~ раска́зваць [ба́яць] ба́йкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bilk

[bɪlk]

1.

v.t.

1) ухіля́цца, выкру́чвацца (ад спла́ты до́ўгу)

2) ашу́кваць

3) ухіля́цца; уцяка́ць

2.

n.

1) дро́бны круце́ль; ашука́нец -ца m.

2) ашука́нства n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

umspínnen* vt

1) абвіва́ць [аплята́ць] павуці́най

2) перан. аблы́тваць, ашу́кваць;

j-n mit Lügen ~ аблы́таць каго́-н. хлуснёй, абылга́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)