sacrifice

[ˈsækrɪfaɪs]

1.

n.

1) ахвярава́ньне, ахвя́рапрынашэ́ньне n.

2) ахвя́ра f.

3) стра́та f.

to sell one’s house at a sacrifice — прада́ць дом са стра́таю

2.

v.t.

1) прыно́сіць ахвя́ру, ахвяро́ўваць

2) ахвяро́ўваць сабо́ю

Mother has sacrificed her life for her children — Ма́ці ахвярава́ла сваё жыцьцё дзе́ля дзяце́й

to make the supreme sacrifice — адда́ць жыцьцё, прыне́сьці найвышэ́йшую ахва́ру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Wáhrheit f -, -en пра́ўда;

hínter die ~ kómmen* даве́дацца пра́ўду;

um die ~ zu ságen па пра́ўдзе ка́жучы;

bei der ~ bléiben* гавары́ць пра́ўду, прытры́млівацца пра́ўды;

es mit der ~ nicht so genáu néhmen* не на́дта прытры́млівацца пра́ўды;

der ~ die Éhre gében* адда́ць нале́жнае і́сціне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зага́д м.

1. Beféhl m -s, -e;

службо́вы зага́д díenstliche Verórdnung [Ánordnung], Díenstanweisung f -, -en;

баявы́ зага́д вайск. Geféchts befehl m;

выкана́нне зага́ду Beféhlsausführung f -;

падпара́дкавацца зага́ду dem Beféhl náchkommen*;

адмяні́ць зага́д den Beféhl rǘckgängig máchen;

зго́дна з зага́дам laut Beféhl, beféhlsgemäß; gemäß Ánweisung;

адда́ць зага́д éinen Beféhl gében* [ertéilen]; Beféhl m;

выліча́льны зага́д Réchenbefehl m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адне́сці

1. (аддаць) (hín)trágen* vt, (hín)bríngen* vt; wégtragen* vt, wégschaffen vt, fórtbringen* vt (прэч);

2. (пра вецер, ваду, натоўп і г. д.) ábtreiben* vt, fórttreiben* vt;

3. (дастасаваць; далічыць) zúschreiben* vt; zúrechnen vt (да чаго-н. D); bezíehen* vt, zurǘckführen vt (auf A);

4. (адкласці) verlégen vt, áufschieben* vt;

◊

адне́сці на чый-н. раху́нак j-m ánrechnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Létzte

1. sub m -n, -n апо́шні;

der ~ des Mónats апо́шняе чысло́ [апо́шні дзень] ме́сяца

2. n -n апо́шняе;

sein ~s híngeben* адда́ць апо́шняе, ахвярава́ць усі́м;

es geht ums ~ на ка́рту паста́ўлена ўсё;

◊

das ~ ist das Béste (літаральна) апо́шняе – са́мае ле́пшае; ≅ сало́дкі кусо́к зно́йдзе рато́к [куто́к]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выхава́нне н.

1. Erzíehung f -;

фізі́чнае выхава́нне Körpererziehung f -;

працо́ўнае выхава́нне Erzíehung im Árbeitsprozess, Erzíehung zur Árbeit;

дашко́льнае выхава́нне Vórschulerziehung f -, vórschulische Erzíehung;

адда́ць дзіця́ на выхава́нне ein Kind zur Erzíehung schícken (куды-н.); ein Kind erzíehen lássen* (дзе-н.)

2. (выхаванасць) Wóhlerzogenheit f -; Höflichkeit f -;

ён атрыма́ў до́брае выхава́нне er hat éine gúte Erzíehung genóssen; er hat éine gute Kínderstube gehabt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

закла́д м.

1. (дзеянне) Versétzen n -s, Versátz m -(e)s, -e, Verpfändung f -, -en; Bürgschaft f -, -en;

прыня́ць у закла́д in Záhlung néhmen*;

2. (рэч) Pfand n -(e)s, Pfänder;

у закла́д als Pfand, zum Pfand;

адда́ць у закла́д in Versátz gében*, versétzen vt, verpfänden vt;

узя́ць пад закла́д gégen Pfand léihen*;

◊

бі́цца аб закла́д wétten vi, éine Wétte éingehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заклада́ць, закла́дваць

1. (палажыць куды-н.) légen vt; stécken vt (засунуць); verlégen vt (згубіць);

2. (залажыць) áusfüllen vt (дзіркі); verstópfen vt (заканапаціць);

3. (аддаць у заклад) versétzen vt, verpfänden vt;

4. (будынак і пад.) gründen, den Grúndstein legén (zu D);

заклада́ць по́мнік den Grúndstein zu éinem Dénkmal légen;

заклада́ць го́рад éine Stadt gründen [ánlegen];

5. (старонку, кнігу) dazwíschenlegen vt;

заклада́ць старо́нку ein Búchzeichen éinlegen [hinéinlegen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wáschen*

1. vt мыць; абмыва́ць (тс. тэх.);

sich (D) die Hände ~ мыць (сабе́) ру́кі;

etw. ~ lássen* адда́ць што-н. для мыцця́;

◊

j-m den Kopf ~ ≅ даць каму́-н. наганя́й

2. ~, sich мы́цца;

ich wásche mich kalt я мы́юся хало́днай вадо́й;

◊

das hat sich gewáschen разм. ≅ гэта до́бра [выда́тна] атрыма́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verfügung f -, -en пастано́ва, распараджэ́нне, дырэкты́ва; юрыд. рашэ́нне (über A – аб чым-н.);

der ~ gemäß, laut ~ зго́дна з распараджэ́ннем;

auf ~ des Geríchts зго́дна з рашэ́ннем суда́;

zur besónderen ~ для асо́бых даручэ́нняў;

zur ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у распараджэ́нні;

sich j-m zur ~ stéllen адда́ць сябе́ ў чыё-н. распараджэ́нне;

éinstweilige ~ юрыд. часо́вае распараджэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)