Verbum

salutíeren vt (D)

1) салютава́ць (каму-н.), ушано́ўваць, віта́ць; вайск. аддава́ць чэсць (каму-н.), віта́ць (каго-н.)

Versátz m -es заклада́нне, закла́д, зало́г;

etw. in ~ gében* закла́дваць што-н., аддава́ць у зало́г што-н.

vórziehen* vt

1) заве́сіць (фіранку)

2) (D) аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н.)

3) падця́гваць напе́рад (войскі)

zurückgeben* vt

1) вярта́ць, аддава́ць наза́д

2) даць рэ́шты;

auf húndert Éuro ~ даць рэ́шты з ста е́ўра

bevórzugen vt аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н., D – над кім-н, над чым-н.); лічы́ць за ле́пшае

ábmühen, sich (mit D) нясто́мна працава́ць (над чым-н.); вазі́цца (з чым-н.); аддава́ць усе́ свае́ сі́лы (чаму-н.)

hérgeben*

1. vt аддава́ць;

láufen*, was die Béine ~ бе́гчы з усі́х ног

2. ~, sich (zu D) пагадзі́цца, пайсці́ (на што-н.)

híngeben*

1. vt аддава́ць; перадава́ць у вало́данне; уступа́ць; ахвярава́ць

2. ~, sich аддава́цца, прысвяці́ць сябе́;

sich der Hóffnung ~ суцяша́ць сябе́ надзе́яй, спадзява́цца

überántworten vt (D) перадава́ць, накіро́ўваць (каго-н., што-н., каму-н., куды-н.);

j-n dem Gerícht ~ аддава́ць пад суд каго́-н.

übergében*

1. vt перадава́ць, уруча́ць, аддава́ць;

der Öffentlichkeit ~ перада́ць гало́снасці;

dem Gerícht ~ перада́ць суду́

2. ~, sich ванітава́ць;

er übergíbt sich ён ваніту́е