übergben*

1. vt перадава́ць, уруча́ць, аддава́ць;

der Öffentlichkeit ~ перада́ць гало́снасці;

dem Gercht ~ перада́ць суду́

2. ~, sich ванітава́ць;

er übergbt sich ён ваніту́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)