preventable

[prɪˈventəbəl]

adj.

які́ мо́жна прадухілі́ць, ад яко́га мо́жна засьцерагчы́ся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

self-denial

[,selfdɪˈnaɪəl]

n.

самаадрачэ́ньне n., адмаўле́ньне ад асабі́стых вы́гадаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

thee

[ði:]

pron., Archaic

цябе́ (вінава́льны склон ад thou, ты)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

they’d

[ðeɪd]

скаро́т ад —

1) they had

2) they would

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

they’ll

[ðeɪl]

скаро́т ад —

1) they will

2) they shall

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

upstate

[,ʌpˈsteɪt]

n.

адда́леная ад цэ́нтру (звыча́йна паўно́чная) ча́стка шта́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wash one’s hands of

умы́ць ру́кі, адмо́віцца ад адка́знасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Enthébung f -, -en высок. вызвале́нне (ад пасады); спарт. адхіле́нне (ад гульні), дыскваліфіка́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адгавары́ць, адгаво́рваць áusreden (каго-н., ад чаго-н. j-m (D), etw. A), ábreden vt; ábraten* (каго-н. D); ábbringen* vt (ад чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

abdicate

[ˈæbdɪkeɪt]

v.

1) абдыкава́ць; адмаўля́цца

The king abdicated his throne — Каро́ль адмо́віўся ад тро́ну

2) адыхо́дзіць

Those who abdicate life socially, will soon abdicate from life itself — Ты́я, што адыхо́дзяць ад грама́дзкага жыцьця́, ху́тка ады́йдуць ад само́га жыцьця́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)