Verbum

Kredít I m -(e)s, -e

1) крэды́т

2) даве́р;

auf ~ у крэды́т;

~ gewähren крэдытава́ць, дава́ць крэды́т;

j-m ~ gében* дава́ць крэды́т каму́-н.; ве́рыць каму́-н.;

j-n um séinen [állen] ~ bríngen* дыскрэдытава́ць каго́-н.;

den ~ kündigen закры́ць крэды́т

ábraten* vt, vi (j-m von D) адра́іць (каму-н. што-н.); адгаво́рваць (каго-н. ад чаго-н.)

ándrohen vt (j-m) пагража́ць (каму-н.);

sie dróhen die Ánwendung von Gewált an яны́ пагража́юць прымяні́ць сі́лу

ánläuten

1. vt

1) пазвані́ць

2) спарт. даць сігна́л пача́тку спабо́рніцтва

2. vi (bei D) затэлефанава́ць (каму-н.)

bevórzugen vt аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н., D – над кім-н, над чым-н.); лічы́ць за ле́пшае

Diplóm n -s, -e дыпло́м, пасве́дчанне, атэста́т, гра́мата;

sein ~ áblegen абарані́ць дыпло́м;

ein ~ áusstellen [ertéilen] вы́даць каму́-н. дыпло́м

éinweihen vt

1) (урачы́ста) адкрыва́ць; асвяча́ць

2) дзялі́цца (з кім-н., чым-н.), адкрыва́ць (каму-н. што-н.)

entlóhnen vt

1) узнагаро́джваць (за працу); распла́чвацца (з кім-н.)

2) дава́ць разлі́к (каму-н.), звальня́ць (каго-н.)

lästig a даку́члівы, назо́йлівы, ця́жкі;

j-m ~ wérden [fállen*] назаля́ць, дакуча́ць каму́-н.;

ein ~er Gast няпро́шаны госць

mórgen adv за́ўтра;

~ früh за́ўтра ра́ніцай;

bis ~ да за́ўтра;

◊

j-n auf ~ vertrösten ≅ дава́ць каму́-н. пусты́я абяца́нні