Verbum

пакпі́ць verhöhnen vt, verspótten vt, spótten vi (з каго-н. чаго-н. über A)

папіка́ць, папікну́ць Vórwürfe máchen (каго-н. D за што-н. wegen G); tádeln vt

разжа́ліць, разжало́біць разм. Mítleid erwécken (каго-н. in D); rühren vt, erwéichen vt (расчуліць)

ру́піцца

1. sich sórgen, sich éifrig bemühen (пра каго-н., што-н. um A)

пераапрана́цца, пераапрану́цца sich úmkleiden, sich úmziehen*; sich verkléiden (кім-н., у каго-н. als)

перапу́дзіць, перапужа́ць (álle, víele) erschrécken vt (усіх, шмат каго); j-n in Schreck [Schrécken] versétzen

перасядзе́ць разм. (доўга прасядзець) zu lánge sítzen;

перасядзе́ць каго-н. länger dábleiben* als ándere

праве́даць besúchen vt; áufsuchen vt; vórsprechen* vi, éinen Besúch máchen (каго-н. bei D)

прашмыгну́ць разм. dúrchhuschen vi (s), dúrchschlüpfen (міма каго-н., міма чаго-н. an D)

про́сьбіт м. Bíttsteller m -s, -, Ántragsteller m; Fürbitter m -s, -s (за каго-н.)