Statión f -, -en ста́нцыя; ме́сца стая́нкі
2) стая́нка, прыва́л, прыпы́нак
3) аддзяле́нне, ко́рпус (у бальніцы);
der Kránke liegt auf der ~ 1 хво́ры ляжы́ць у пе́ршым аддзяле́нні;
◊
fréie ~ háben жыць на ўсі́м гато́вым
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
überspringen* I vi (s) (von D zu D)
1) пераско́кваць (з аднаго месца на другое)
2) перан. пераско́кваць (ад чаго-н. да чаго-н.);
auf ein ánderes Théma ~ перайсці́ на другу́ю тэ́му
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
spot
[spɑ:t]
1.
n.
1) пля́ма, пля́мка f.
a spot of ink — чарні́льная пля́ма
2) га́ньба f.; хі́ба, зага́на f.
His character is without a spot — У яго́ беззага́нны хара́ктар
3) кра́пінка, кра́пка f.
a blue tie with white spots — сі́ні га́льштук зь бе́лымі кра́пінкамі
4) мясьці́на f.; ме́сца n.
From this spot you can see the ocean — З гэ́тага ме́сца мо́жна ба́чыць акія́н
2.
v.t. (-tt-)
1) пля́міць
2) га́ньбіць, пля́міць (рэпута́цыю)
3) ста́віць, расстаўля́ць, раскі́дваць
4) informal вылуча́ць; заўважа́ць
The teacher spotted every mistake — Наста́ўнік заўва́жыў ко́жную памы́лку
•
- in spots
- upon the spot
- spot answer
- it hit the spot
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Punkt m -es, -e
1) кро́пка, пункт;
éinen ~ sétzen [stéllen, máchen] ста́віць кро́пку
2) (у спалучэнні з указаннем часу) ро́ўна, дакла́дна;
~ vier Uhr дакла́дна ў чаты́ры гадзі́ны
3) кро́пка (геаграфічная), ме́сца
4) пункт, арты́кул;
~ für ~ пункт за пу́нктам, арты́кул за арты́кулам
5) мо́мант, ме́сца;
den wúnden ~ tréffen* закрану́ць балю́чае ме́сца, закрану́ць за жыво́е
6) спарт. ачко́;
~e hólen набіра́ць ачкі́;
~е búchen ве́сці лік ачка́м;
j-n nach ~en schlágen* перамагчы́ каго́-н. па ачка́х
7) пыта́нне;
an éinen kítzligen ~ kómmen* закрану́ць казытлі́вае пыта́нне;
◊
das ist ein ~ für sich гэ́та асо́бая спра́ва;
auf dem ~ sein [stéhen*] etw. zu tun мець наме́р зрабі́ць што-н.;
der spríngende ~ гало́ўнае, су́тнасць спра́вы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
заваява́ць eróbern vt; erkämpfen vt; перан. erríngen* vt, erwérben* vt, gewínnen* vt;
заваява́ць мір den Fríeden erkämpfen;
заваява́ць сваё пра́ва sein Recht erkämpfen;
заваява́ць свабо́ду (sich) die Fréiheit erkämpfen [erríngen*];
заваява́ць прыз den Preis gewínnen*;
заваява́ць пе́ршае ме́сца den érsten Platz belégen [erríngen*];
заваява́ць даве́р (das) Vertráuen gewínnen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
клі́мат м. геагр. (тс. перан.) Klíma n -s, -s і -máte;
кантынента́льны клі́мат kontinentáles Klíma, Kontinentálklima n, Lándklima n;
марскі́ клі́мат Séeklima n;
уме́раны клі́мат gemäßigtes Klíma;
клі́мат спрыя́льны для здаро́ўя Schónklima n;
зме́на клі́мату (у прыродзе) Klímaveränderung f -, -en; Lúftveränderung f (пры перамяшчэнні асобы ў іншае месца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
champion
[ˈtʃæmpjən]
1.
n.
1) чэмпіён -а m., чэмпіёнка f.
2) змага́р -а́ m., змага́рка f.; абаро́нца -ы m., прыхі́льнік -а m.
a great champion of peace — вялі́кі змага́р за мір або́ прыхі́льнік мі́ру
2.
adj.
першара́дны, які́ ўзя́ў пе́ршае ме́сца
3.
v.
змага́цца за што, барані́ць, падтры́мваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ábspielen
1. vt
1) ады́грываць (у каго-н. – D)
2) ігра́ць па но́тах
3) спарт. ады́грываць (мяч)
2. ~, sich адбыва́цца, мець ме́сца, разго́ртвацца (аб падзеях);
wo spielte es sich ab? дзе гэ́та было́ [адбыва́лася]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
змяні́ць, змяня́ць
1. (перамяніць) verändern vt, ábändern vt;
2. (заступіць на чыё-н месца) áblösen vt;
3. (зняць з пасады) (áus)wechseln vt, ersétzen vt;
4. (з’явіцца на месцы каго-н., чаго-н.) áuftauchen vi (s), áuftreten* vi (s), áufkommen* vi (s); vertréten* vt (каго-н.);
5. (перастаць карыстацца) wéchseln vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
join
[dʒɔɪn]
1.
v.
1) далуча́ць (-ца)
2) злуча́ць (-ца), спалуча́ць (-ца)
The brook joins the river — Руча́й упада́е ў раку́
3) запіса́цца, увайсьці́ (у арганіза́цыю)
to join hands — узя́цца за ру́кі
4) межава́ць з чым
•
- join up
2.
1) ме́сца або́ лі́нія злучэ́ньня; шво n.
2) далучэ́ньне, злучэ́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)