Verbum

адгарадзі́ць (аддзяліць плртам і г. д.) ábzäunen vt; ábschirmen vt (ад чаго-н. gégen A)

адштурхну́цца, адштурхо́ўвацца

1. (адсунуцца штуршком) ábstoßen* vt;

2. (адхіліцца) (ад чаго-н. ) áusgehen* vi (s)

прадба́чанне н. Voráussicht f -;

у прадба́чанні чаго-н. mit Hínblick auf (A), in Voráussicht (G)

прыблі́зіцца разм. sich nähern (да каго-н., чаго-н., D); heránkommen vi (s) (an A)

прыста́віць ánrücken vt, (herán)stéllen vt (да чаго-н. an A); ánlehnen vt, ánlegen vt

ратава́цца sich rétten; sich in Sícherheit bríngen* (ад каго-н., ад чаго-н. vor D)

схі́лены

1. genéigt; schräg gestéllt; schief (косы);

2. перан. (схільны да чаго-н.) genéigt, veránlagt

трагі́чна прысл. trágisch;

ско́нчыцца трагі́чна trágisch énden;

трагі́чна ста́віцца да чаго-н. étwas trágisch néhmen*

уду́мліва прысл., уду́млівы ernst; gedánkenvoll;

уду́мліва паста́віцца да чаго-н. sich in etw. (A) hinéindenken*

усярэ́дзіне​^I прысл. (унутры, у цэнтры чаго-н.) in der Mítte, mítten in (D), inmítten