Verbum

Mítschuld f - саўдзе́л, саўдзе́льніцтва;

~ háben [trágen*] быць саўдзе́льнікам (у чым-н.);

j-n der ~ bezíchtigen [überfǘhren] вінава́ціць каго́-н. у саўдзе́льніцтве (у чым-н.)

áuskennen*

~, sich (in D) до́бра разбіра́цца, арыентава́цца (у чым-н.)

begnáden vt (mit D) шчо́дра надзяля́ць (каго-н. чым-н.)

beháftet a (mit D) абцяжа́раны (чым-н.), по́ўны (чаго-н.)

béistimmen vi (D) згаджа́цца, пагаджа́цца (з кім-н, чым-н.)

berúhen vi (auf D) абапіра́цца, грунтава́цца, трыма́цца (на чым-н.)

bestürzt a (über A) засаро́млены; прысаро́млены; ура́жаны, здзі́ўлены (чым-н.)

bewénden:

es bei étwas (D) ~ lássen* абмяжо́ўвацца, задавальня́цца (чым-н.)

désto adv тым;

je mehr, ~ bésser чым больш, тым лепш

durchschwímmen* II vt пла́ваць (па чым-н.), пераплыва́ць (што-н.)