Verbum

ву́гал м.

1. Écke f -, -n, Wínkel m -s, -;

2. спец., матэм. Wínkel m -s, -; Écke f -, -n;

прамы́ [про́сты] ву́гал réchter Wínkel;

во́стры ву́гал spítzer Wínkel;

тупы́ ву́гал stúmpfer Wínkel;

суме́жныя вуглы́ Nébenwinkel pl;

вертыка́льныя вуглы́ Schéitelwinkel pl;

ву́гал зро́ку Gesíchtswinkel m, Séhwinkel m;

сагну́ць пад вугло́м тэх. ánwinkeln vt;

◊

на ўсі́х вугла́х in allen Écken und Wínkeln;

пад вугло́м зро́ку vom Stándpunkt aus geséhen, únter dem Gesíchtspunkt;

загна́ць у ву́гал in die Énge tréiben*;

згла́дзіць во́стрыя вуглы́ entschärfen vt (праблему, канфлікт);

забі́ць з-за вугла́ méuchlings [aus dem Hínterhalt] ermórden

кро́пка ж.

1. Punkt m -es, -e;

кро́пка перасячэ́ння Schníttpunkt m;

агнява́я кро́пка вайск. Féuernest n -es, -er;

гандлёвая кро́пка Verkáufsstelle f -, -n;

2. грам. Punkt m;

кро́пка з ко́скай Stríchpunkt m, Semikólon n -s, -s; (па)ста́віць кро́пку éinen Punkt máchen;

папа́сці ў кро́пку den Nágel auf den Kopf tréffen*; ins Schwárze tréffen*;

кро́пка ў кро́пку genáu; háargenau;

ста́віць кро́пку над «і» перан. das Tüpfelchen aufs «i» setzen;

кро́пка! (канец) nun aber Schluss (damít)!, Púnktum!;

на гэ́тым мо́жна было́ б паста́віць кро́пку hierbéi könnte man es bewénden lássen

кула́к​^I м.

1. Faust f -, Fäuste;

сціска́ць кулакі́ die Fäuste bállen;

пака́зваць кула́к (j-m) die Faust zéigen, (j-m) éine Faust máchen;

велічынёй з кула́к fáustgroß;

2. вайск. gebállte Kraft;

3. тэх. Nócken m -s, -; Kréuzkopf m -(e)s, -köpfe; Kláue f -, -n;

◊

смяя́цца ў кула́к sich (D) ins Fäustchen láchen;

пакаштава́ць кулако́ў Háue kríegen;

даць во́лю кулака́м Schläge áusteilen;

заці́снуць каго-н. у кула́к j-n sich (D) únterordnen;

не шкадава́ць кулако́ў mit vóller [gánzer] Kraft dráufloshauen;

трыма́ць каго-н у кулаку́ j-n in der Hand háben

пагадне́нне

1. (згода) Überéinkunft f -, -künfte, Überéinkommen n -s, -, Éinverständnis n -ses, -se; Ábmachung f -, -en (змова);

пагадне́нне адбыло́ся das Überéinkommen kam zu Stánde [zustánde];

прыйсці́ да пагадне́ння з кім-н. sich mit j-m verständigen, mit j-m überéinkommen* аддз.;

паво́дле ўзае́мнага пагадне́ння nach béiderseitigem Éinverständnis;

паво́дле пагадне́ння veréinbarungsgemäß;

2. (дамова) Ábkommen n -s, -;

двухбако́вае пагадне́нне bilateráles [zwéiseitiges] Ábkommen;

ура́давае пагадне́нне Regíerungsabkommen n, Ábkommen auf Regíerungsebene;

тае́мнае пагадне́нне Gehéimabkommen n -s, -;

шматбако́вае пагадне́нне multilateráles Ábkommen;

удзе́льнікі пагадне́ння Vertrágsparteien pl;

3. (прымірэнне) Versöhnung f -;

джэнтльме́нскае пагадне́нне дып. Gentleman’s Agreement [´dʒɛntlmənz ə´gri:mənt] n -, -, pl -, -s

пада́ча ж.

1. Ábgabe f -, Éinreichung f - (заявы і г. д.);

пада́ча ска́ргі Ántragsstellung f -, Beántragung f -;

2. тэх. Zúführung f -, Zúgabe f -; Vórschub m -(e)s (інструмента, дэталі);

пада́ча ваго́на чыг. Wágenbereitstellung f -, Wágengestellung f -;

пада́ча га́зу Gásbelieferung f -;

пада́ча вады́ Wásserzufuhr f -, Wásserförderung f -;

3. спарт. Áufschlag m -(e)s, -schläge (у тэнісе); Zúspielen n -s, Zúspiel n -(e)s, -e (у футболе);

з пада́чы (каго-н.) auf j-s Zúspiel (футбол);

пада́ча галасо́ў Stímmabgabe f -;

пада́ча сігна́лу Signálgebung f -, Zéichengebung f;

пада́ча кама́нды Ertéilung éines Kommándos

падня́цца

1. (перамясціцца ўверх) sich erhében*; sich áufrichten (выпрастацца); áufstehen vi (s) (устаць);

2. (наверх) stéigen* vi (s); hináufgehen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufkommen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць);

3. (павялічыцца) stéigen* vi (s), sich erhöhen;

4. (палепшыцца) sich verbéssern;

5. (узнікнуць, пачацца) entstéhen* vi (s), begínnen* vi; sich erhében*;

падняла́ся бу́ра ein Sturm erhob sich;

падня́ўся пыл der Staub wírbelte auf;

падняло́ся паўста́нне ein Áufstand erhób sich;

5. (аб пасевах) áufgehen* vi (s);

падня́цца з пасце́лі (пасля хваробы) áufkommen* vi (s), auf die Béine kómmen*

да́дзеныя у знач. наз. мн.

1. (звесткі, паказчыкі) Ángaben pl; Dáten pl, Tátsachen pl, Materiál n -s, -li¦en, Belége pl;

2. (перадумова, неабходныя якасці) Voráussetzungen pl, nótwendige Éigenschaften pl, Fähigkeiten pl;

3. камп. Dáten pl;

лі́чбавыя да́дзеныя Záhlenangaben pl;

уво́д да́дзеных Dáteneingabe f -, -n;

уво́д да́дзеных з клавіяту́ры Tastatúreingabe f;

уво́дзіць да́дзеныя éigeben* vt;

но́сьбіт да́дзеных Dátenträger m -s, -;

перада́ча да́дзеных Dátenübertragung f -;

ме́сца ўво́ду да́дзеных Éingabefeld n -(e)s, -felder;

перано́с да́дзеных Download [´daʊnloʊd] f -;

4.

анке́тныя да́дзеныя Personáli¦en pl, Personálangaben pl;

статысты́чныя да́дзеныя statístische Ángaben;

◊

ён ма́е ўсе да́дзеныя er hat álle Voráussetzungen

драць

1. (раздзяляць на часткі) réißen* vt, zerréißen* vt; zerfétzen vt;

2. (адрываць) ábreißen* vt;

3. (выдзіраць) (her)áusreißen* vt; áusraufen vt;

4. (церці на тарцы) réiben* vt;

5. разм. (выклікаць непрыемнае адчуванне):

драць у го́рле im Hals krátzen;

6. перан., разм. (дорага браць) übertéuern vt;

драць працэ́нты zu viel Zínsen verlángen;

◊

драць го́рла sich (D) die Kéhle wund schréien*, aus vóllem Hálse schréien*;

драць з каго-н. ску́ру j-n schínden* [plágen, áusplündern];

драць нос die Náse hoch trágen*, hóchnäsig sein;

маро́з па ску́ры дзярэ́ es überlä́uft mich kalt

затра́та ж.

1. тс. эк. Áufwand m -(e)s;

затра́та эне́ргіі Energíeaufwand m;

затра́та ча́су Zéitaufwand m;

затра́та рабо́чай сі́лы Veráusgabung von Árbeitskraft;

2. часцей мн. (выдаткі, расходы) эк. Áusgabe f -, -n,Veráusgabung f -, -en, Kósten pl, Kóstenaufwand m -(e)s;

грашо́выя затра́ты wértmäßige [finanzi¦élle] Áufwendungen;

дадатко́выя затра́ты Nébenkosten pl;

затра́ты на амартыза́цыю Ábschreibungsaufwand m;

уско́сныя затра́ты Geméinkosten pl, índirekte Kósten pl;

агу́льныя затра́ты totále Kósten pl; Gesámtkosten pl;

пастая́нныя затра́ты Fíxkosten pl;

грані́чныя затра́ты Grénzkosten pl;

сярэ́днія затра́ты dúrchschnittliche Kósten pl; Dúrchschnittskosten pl;

3.:

з вялі́кімі затра́тамі únter gróßen Kósten

імя́ н.

1. Náme(n) m -ns, -n, Vórname m, Rúfname m (без прозвішча);

імя́ і про́звішча Vor- und Zúname;

імя́ і імя́ па ба́цьку Vor- und Vátersname m;

даць імя́ éinen Námen gében*;

як Ва́ша імя́? wie ist Ihr (Vór)name?, wie héißen Sie mit Vórnamen?;

выкліка́ць па і́мені námentlich áufrufen*;

2. (вядомасць, слава) Náme m -ns, -n; Ruf m -(e)s;

до́брае імя́ guter Náme [Ruf];

набы́ць імя́ sich éinen Námen máchen;

◊

ад імя́ im Námen (каго-н. von D);

з і́мем im Námen;

назва́ць рэ́чы сваі́мі імёнамі das Kind beim (réchten) Námen nénnen*