Verbum

impulse

[ˈɪmpʌls]

n.

1) штуршо́к -ка́ m.; пабуджа́льная прычы́на, сты́мул -у m.

2) пары́ў -ву, і́мпульс -у m.

to act on impulse — дзе́яць імпульсі́ўна

3) informal падгаво́рваньне, падбухто́рваньне n.

parent

[ˈperənt]

n.

1) ба́цька -і m. або́ ма́ці f., indecl. parentsбацькі́ pl.

2) першапача́так -ку m., крыні́ца, прычы́на f.

Envy is the parent of hate — За́йздрасьць — крыні́ца няна́вісьці

breeder

[ˈbri:dər]

n.

1) той хто гаду́е

a cattle breeder — жывёлагадо́вец -ўца m.; a dog breeder сабакагадо́вец -ўца m.

2) саме́ц -ца́, вытво́рнік -а m.

3) Figur. крыні́ца, прычы́на f.

torment

1. [tɔrˈment]

v.t.

1) му́чыць

2) мо́цна непако́іць, назаля́ць, дакуча́ць

He torments everyone with silly questions — Ён назаля́е ко́жнаму дурны́мі пыта́ньнямі

2. [ˈtɔrmənt]

n.

1) му́ка f.

2) прычы́на згрызо́таў

sake

[seɪk]

n.

прычы́на, падста́ва f.

for the sake of glory — дзе́ля сла́вы

for conscience’s sake — для спако́ю сумле́ньня

For God’s sake — на ла́ску Бо́жую, на мі́ласьць Бо́га

for your own sake — дзе́ля твайго́ ўла́снага дабра́

pretense

[ˈpri:tens]

n.

1) вы́думаная прычы́на, вы́гляд -у m.; зачэ́пка f.

under pretence of — пад вы́глядам чаго́

2) удава́ньне, прыкі́дваньне n.

His anger was all pretence — Ён то́лькі прыкі́нуўся зло́сным

3) прэтэ́нзія f.; прэтэнзі́йнасьць f.

4) прэтэнцыёзнасьць f. (на́звы, во́праткі)

why

[hwaɪ]

1.

adv.

1) чаму; чаго́

Why did you do it? — чаму́ ты гэ́та зрабі́ў?

Why are you crying? — чаго́ ты пла́чаш?

2) чаму́, дзе́ля чаго́

That is the reason why he failed — Гэ́та — прычы́на, чаму́ ён пацярпе́ў няўда́чу

2.

n.

прычы́на, падста́ва f.

She tried to find out the whys and wherefores of his behavior — Яна́ стара́лася раскры́ць прычы́ны й мэ́ты яго́ных паво́дзінаў

3.

interj.

выка́звае зьдзіўле́ньне, сумне́ў

Why! it’s all gone! — Што ж гэ́та! Ужо́ ўсё пайшло́!

Why not? — чаму ж не?

•

- that is why

- the whys of it

cause

[kɔz]

1.

n.

1) прычы́на f.

2) наго́да f.

a cause for celebration — наго́да для сьвяткава́ньня, падста́ва f.

3) спра́ва f.

common cause — агу́льная спра́ва

4) судо́вая спра́ва, судо́вы працэ́с

2.

v.t.

спрычыня́ць, быць прычы́най, выкліка́ць

to cause joy — ра́даваць, це́шыць

•

- make common cause with