sign

[saɪn]

1.

n.

1) знак -у m.

The four signs of the arithmetic operations — чаты́ры зна́кі арытмэты́чных дзе́яньняў

2) знак -у m., азначэ́ньне n.

A nod is a sign of agreement — Ківо́к галаво́й ёсьць зна́кам зго́ды

We talked to the deaf man by signs — З глухі́м чалаве́кам мы гавары́лі пры дапамо́зе зна́каў

3) на́дпіс -у m., шы́льда f., знак -у m.

The sign reads “Keep off the grass” — На́дпіс ка́жа: “Не хадзі́ць па траве́”

4) прыкме́та f.

There are no signs of life about the house — Каля́ до́ма няма́ нія́кіх зна́каў жыцьця́

5) сьлед -у m., pl. сьляды́

signs of deer — сьляды́ казу́лі

6) Astron. знак задыя́ку

2.

v.t.

1) падпі́сваць (ліст, чэк)

2) піса́ць

Sign your initials here — Напішэ́це тут свае́ ініцыя́лы

3) запі́сваць, найма́ць

to sign a new player — наня́ць но́вага гульца́, падпіса́ўшы ўмо́ву

4) пака́зваць, азнача́ць, быць прыкме́тай

5) дава́ць знак

to sign assent — дава́ць знак на зго́ду

6) жагна́ць, хрысьці́ць кры́жам

7) зна́чыць, ме́ціць, ста́віць ме́тку

3.

v.i.

падпі́свацца

They signed for three years — Яны́ падпіса́лі на тры гады́ (кантра́кт, дамо́ўленасьць)

•

- sign away

- sign off

- sign on

- sign in

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stürzen

1. vt

1) зва́льваць, пераку́льваць;

nicht ~! не кі́даць (надпіс);

j-n in Ármut ~ даве́сці каго́-н. да бе́днасці [гале́чы]

2) звярга́ць

2. vi (s)

1) ры́нуцца

2) па́даць, валі́цца;

die Préise ~ цэ́ны імклі́ва па́даюць

3. ~, sich (auf A) кі́дацца (на каго-н., на што-н.);

sich in Vergnügungen ~ аддава́цца заба́вам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schritt m (-e)s, -e

1) крок;

éinen ~ tun* зрабі́ць крок;

im ~! кро́кам!;

Fáhrzeuge ~! е́хаць кро́кам! (надпіс на вуліцы);

~ hálten* ісці́ ў нагу́;

auf ~ und Tritt на ко́жным кро́ку, штокро́ку;

aus dem ~ fállen* збі́цца з кро́ку [та́кту];

~ für ~ крок за кро́кам;

bleib mir drei ~ vom Léibe не падыхо́дзь да мяне́; адста́нь ад мяне́; не прыстава́й да мяне́

2) крок, учы́нак

3) pl кро́кі, мерапрые́мствы;

~е tun* [éinleiten, unternéhmen*] прыня́ць кро́кі [ме́ры];

sich (D) álle wéiteren [nótwendigen] ~e vórbehalten* пакі́нуць за сабо́й пра́ва прыня́ць усе́ неабхо́дныя кро́кі [ме́ры]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Recht n -(e)s, -e

1) пра́ва, зако́н;

~ auf Árbeit пра́ва на пра́цу;;

von ~s wégen на падста́ве зако́на;;

~ háben мець ра́цыю;;

j-m ~ gében* прызнава́ць чыр-н. справядлі́васць [пра́ўду, слу́шнасць];;

wíder das ~ процізако́нна, супрацьзако́нна;;

~ spréchen* судзі́ць, выно́сіць прыгаво́р [прысу́д];;

j-m die bürgerlichen ~e áberkennen* пазба́віць каго́-н. грамадзя́нскіх право́ў;;

álle ~e vórbehalten* без пра́ва перавыда́ння (надпіс на адвароце тытульнага ліста нямецкіх кніг);;

im ~ sein мець ра́цыю; у адпаве́днасці з зако́нам;;

das ~ mit Füßen tréten* зневажа́ць правы́

2) пра́ўда, слу́шнасць;

etw. zu [für] ~ erkénnen* лічы́ць што-н. пра́вільным [слу́шным];

◊

~ muss doch ~ bléiben* зако́н ёсць зако́н;;

wo nichts ist, hat auch der Káiser sein ~ verlóren ≅ як няма́, дык няма́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)