führen
1. vt
1) ве́сці, вадзі́ць;
j-n an [bei] der Hand ~ ве́сці каго́-н. за руку́
2) (з указаннем напрамку руху) выво́дзіць, прыво́дзіць, уво́дзіць;
j-n auf die Spur ~ наво́дзіць каго́-н. на след
3) ве́сці; кірава́ць;
die Trúppen ~ кама́ндаваць во́йскамі;
das Rúder ~ стая́ць ля руля́, кірава́ць (тс. перан.);
ein Geschäft ~ мець [трыма́ць] кра́му;
den Háushalt ~ ве́сці дама́шнюю гаспада́рку;
den Vórsitz ~ быць старшынёй, ве́сці сход
4) вадзі́ць, ру́хаць па чым-н.;
den Bógen ~ вадзі́ць смычко́м
5) вазі́ць, пераво́зіць
6) мець [насі́ць] пры сабе́;
den Pass bei sich (D) ~ мець пры сабе́ па́шпарт;
éinen Títel ~ мець ты́тул
7) трыма́ць, мець у про́дажы (які-н. тавар)
8):
den Beféhl ~ распараджа́цца;
éinen Prozéss ~ ве́сці судо́вую спра́ву;
j-n in Versúchung ~ уве́сці каго́-н. у спаку́су;
◊
etw. im Schílde ~ заду́мваць, паду́мваць што-н.;
hínters Licht ~ уво́дзіць у зман
2. vi
1) прыво́дзіць, ве́сці;
wohín soll das ~? да чаго́ гэ́та прывядзе́?
2) спарт. ве́сці, лідзі́раваць;
die Mánnschaft führt mit zwei Púnkten кама́нда лідзі́руе з двума́ ачка́мі
3. ~, sich трыма́ць [паво́дзіць] сябе́