Kínderstube f -, -en дзіця́чы пако́й;

éine gúte ~ háben [geníeßen*] атрыма́ць до́брае выхава́нне; мець до́брыя мане́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

collapsible

[kəˈlæpsəbəl]

adj.

1) склада́ны, раскладны́ (крэ́сла)

collapsible baby stroller — склада́ны дзіця́чы вазо́к

2) збо́рны

3) адкідны́

collapsible seat — адкідно́е сядзе́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stroller

[ˈstroʊlər]

n.

1) шпацыра́нт -а m.

2) вандро́ўны арты́ст

3) бадзя́га -і m.

4) складны́ дзіця́чы вазо́к (сядзя́чы для гуля́ньня)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мане́ж м.

1. (для верхавой язды) Manége [-ʒə] f -, -n, Aréna f -, -nen; Réitbahn f -, -en;

2. (арэна цырка) Manége [-ʒə] f -, -n;

3. (дзіцячы) Láufgitter n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nursery

[ˈnɜ:rsəri]

n., pl. -eries

1) дзіця́чы пако́й

2) расса́днік, гадава́льнік -у m. (дрэ́ваў і і́ншых расьлі́наў)

nursery forest — лясны́ гадава́льнік

3) я́сьлі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сад м. Gárten m -s, Gärten;

фрукто́вы сад Óbstgarten m;

батані́чны сад botánischer Gárten;

заалагі́чны сад zo¦ológischer Gárten, Zóo m -s, -s;

дзіця́чы сад гл. садок 1.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hobbyhorse

[ˈhɑ:bɪhɔrs]

n.

1) дзіця́чы ко́нік-заба́ўка, кіёк з ко́нскай галаво́ю

2) ко́нік-го́йдалка

3) ко́нік на карусэ́лі

4) канёк -ька́ m., улюбёная тэ́ма гу́таркі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bib

[bɪb]

1.

n.

1) сьліня́ўка f., дзіця́чы нагру́днік, нагру́днічак

2) ча́стка фартуха́ ці камбінэзо́на вышэ́й по́яса

2.

v.

шмат піць, выпіва́ць

•

- bib and tucker

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kíndermund m -(e)s, -münder

1) дзіця́чы рот;

◊

~ tut Wáhrheit kund ≅ дзіця́ не хлу́сіць

2) m -(e)s дзіця́чая мо́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гарадо́к м.

1. Städtchen n -s, -, Kléinstadt f-, -städte;

2.:

вайско́вы гарадо́к Militärsiedlung f -, -en;

дзіця́чы гарадо́к Kínderspielplatz m -es, -plätze;

універсітэ́цкі гарадо́к Universitätsviertel [-vɛr-] n -s, -;

вучэ́бны гарадо́к Léhrgelände n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)