Verbum

irritate

v.t.

1) раздражня́ць, дакуча́ць; злава́ць

2) выкліка́ць раздражне́ньне або́ запале́ньне

common measure, common time

Mus. па́рны такт (на два або́ чаты́ры)

conclave

n.

1) закры́тае або́ тае́мнае пасе́джаньне

2) канкля́ў -ву m.

crease-resistant

adj.

які́ не каме́чыцца або́ ма́ла каме́чыцца, няко́мкі, нямну́ткі

dais

n.

плятфо́рма f., памо́ст -а m. (для прамо́ўцы або́ прэзы́дыюму)

decamp

v.

1) пакіда́ць ля́гер

2) выхо́дзіць насьпе́х або́ цішко́м; уцячы́

off one’s hands

вы́йсьці з-пад чые́-небудзь апе́кі або́ кірава́ньня

offenseless

adj.

1) без наступле́ньняў, няздо́льны атакава́ць або́ наступа́ць

2) бяскры́ўдны

opinionated

adj.

ду́мны, упа́рты або́ зана́дта саманадзе́йны (у сваі́х по́глядах); дагматы́чны

pallbearer

n.

асо́ба, яка́я нясе́ або́ суправаджа́е труну́ (у ча́се пахо́вінаў)