заяда́цца

1. разм. (з кім-н.) (héftig) aneinánder geráten*, sich in die Háare geráten*;

2. (у што) stécken bléiben* vi (s), féstsitzen* аддз. vi, sich féstsetzen аддз.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздзялі́ць, раздзяля́ць

1. téilen vt; vertéilen vt, zertéilen vt, éinteilen vt;

раздзялі́ць на ро́ўныя ча́сткі gléichmäßig vertéilen [éin teilen, áufteilen];

2. (зведаць што-н разам з кім-н.) téilen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распыта́ць áusfragen vt, áusforschen vt, erfrágen vt; náchfragen vi, sich erkúndigen (навесці даведкі) (у каго-н. bei D, аб кім-н, чым-н. über A, nach D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шпа́га ж. вайск. гіст., спарт. Dégen m -s, -;

агалі́ць шпа́гу den Dégen zíehen* [entblößen, zücken];

скрыжава́ць шпа́гі (з кім-н.) die Dégen kréuzen;

фехтава́нне на шпа́гах Dégenfechten n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vergéhen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць, міна́ць

2) прапада́ць, зніка́ць, гі́нуць;

◊

es vergíng ihm Hören und Séhen ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

2. ~, sich (an D, gegen A) завінава́ціцца, зрабі́ць злачы́нства (перад кім-н.), учыні́ць гвалт (над кім-н., каму-н.);

sich an j-m ~ ужыва́ць насі́лле над кім-н.;

sich gégen die Gesétze ~ паруша́ць зако́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

meet

[mi:t]

1.

v.t.met, meeting

1) сустрака́ць

2) знаёміцца з кім

Have you met my sister? — Ці вы знаёмыя з маёй сястро́ю?

3) задавальня́ць (жада́ньне, вымо́гі); абвярга́ць (пярэ́чаньне)

4) апла́чваць

to meet bills or debts — апла́чваць раху́нкі або́ даўгі

to meet a payroll — быць у ста́не плаці́ць зарпла́ту

2.

v.i.

1) сустрака́цца

2) зьбіра́цца (пра сход)

3) сыхо́дзіцца; злуча́цца (пра даро́гі); упада́ць, уліва́цца (пра раку́)

to meet (up) with —

а) сустрэ́цца, пазнаёміцца з кім

б) натыкну́цца, натра́піць на каго́-што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

erklären

1. vt

1) тлума́чыць, растлума́чваць

2) аб’яўля́ць, абвяшча́ць

3) (zu D) прызнача́ць (кім-н.)

4) (für A) прызнава́ць (за каго-н.), лічы́ць (кім-н.)

2. ~, sich

1) выка́звацца; рабі́ць зая́ву, заяўля́ць (пра што-н.)

2) тлума́чыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bestärken vt падмацо́ўваць; пацвярджа́ць; мацава́ць, падтры́мліваць;

j-n in séiner Méinung ~ умацава́ць у кім-н. яго́ную ду́мку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchstürzen vi (s) (D)

1) кі́дацца наўздаго́н (за кім-н.)

2) ру́хнуць, абвалі́цца ўсле́д (за чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Óberbefehl m -(e)s вайск. гало́ўнае кама́ндаванне;

den ~ führen [háben] (über A) кама́ндаваць, распараджа́цца (кім-н., чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)