Verbum

назва́цца sich nénnen*; sich áusgeben* (выдаваць сябе) (за каго-н. für A)

насцёбаць разм. áuspeitschen vt, dúrchpeitschen vt; das Fell gérben (каго-н. D)

павуча́ць разм. (каго-н.) beléhren vt, unterwéisen* vt; (няўхвальна) schúlmeistern неаддз. vt

падлабу́ніцца, падлабу́ньвацца разм. (падлашчыцца, падлізацца) sich éinschmeicheln (да каго-н. bei D)

падслу́хаць beláuschen vt (каго-н., што-н.); ábhorchen vt (напр. тэлефонную размову)

падула́дны úntertan; ábhängig (залежны ад каго-н. von D); nicht sélbstständig (несамастойны)

прышпо́рваць die Spóren gében* (каго-н. D); перан. ánspornen vt, ántreiben* vt

прэмірава́ць präm(i¦)íeren vt; mit éiner Prämi¦e [éinem Preis] áuszeichnen (каго-н. A)

развянча́ць разм. (каго-н.) j-m den Nímbus néhmen*; перан. entthrónen vt

сігналізава́ць (папярэджваць) wárnen vt (каго-н. A, аб чым-н. vor D)