Verbum

склада́цца​^II

1. (мець у сваім складзе) sich zusámmensetzen аддз. (з каго-н, чаго-н – aus D);

2. гл. скласціся

1., 2., 3.склада́ць, скла́дваць

1. (класці разам) zusámmenlegen vt; áufschichten vt (штабялямі);

склада́цца дро́вы Holz stápeln;

склада́цца рэ́чы (перад ад’ездам) (séine Sáchen) (éin)pácken;

2. (здымаць) áblegen vt; ábladen* vt (груз);

3. перан.:

склада́цца з сябе́ адка́знасць sich der Verántwortung entlédigen;

4. (вершы і г. д.) verfássen vt;

склада́цца пе́сню ein Lied komponíeren;

5. матэм. addíeren vt, summíeren vt;

6. (сагнуць) (zusámmen)fálten vt;

склада́цца ўдвая́ dóppelt (zusámmen)fálten;

склада́цца ру́кі кры́жам die Árme kréuzen;

сядзе́ць скла́ўшы ру́кі die Hände in den Schóß légen;

◊

склада́цца галаву́ sein Lében lássen*;

склада́цца збро́ю die Wáffen strécken [níederlegen]

зага́д м.

1. Beféhl m -s, -e;

службо́вы зага́д díenstliche Verórdnung [Ánordnung], Díenstanweisung f -, -en;

баявы́ зага́д вайск. Geféchts befehl m;

выкана́нне зага́ду Beféhlsausführung f -;

падпара́дкавацца зага́ду dem Beféhl náchkommen*;

адмяні́ць зага́д den Beféhl rǘckgängig máchen;

зго́дна з зага́дам laut Beféhl, beféhlsgemäß; gemäß Ánweisung;

адда́ць зага́д éinen Beféhl gében* [ertéilen]; Beféhl m;

выліча́льны зага́д Réchenbefehl m

віта́ць

1. (звяртацца з прывітаннем) grüßen vt, begrüßen vt;

2. (добразычліва сустракаць) willkómmen héißen*;

віта́ць ад чыйго-н. імя́ in j-s Námen begrüßen; in j-s Námen willkómmen héißen*;

віта́ць сардэ́чна j-n hérzlich willkómmen héißen*;

2. (ухваляць) gútheißen* аддз. vt;

гэта трэ́ба віта́ць es ist begrüßenswert;

3. вайск. salutíeren vi, grüßen vt

ко́жны

1. займ. jéder (jéde f, jédes n, jéde pl);

ко́жную хвілі́ну jéde Minúte, jéden Áugenblick;

ко́жны дзень jéden Tag, täglich;

на ко́жным кро́ку auf Schritt und Tritt;

2. у знач. наз. м. jéder (часта ўжываецца з неазначальным артыклем), jédermann;

ко́жны паві́нен гэ́та ве́даць das muss jéder wíssen, das hat ein jéder zu wíssen

пакрыццё

1. Déckung f -;

2. фін. (пазык і пад.) Ábdeckung f -, -en, Begléichung f -, -en; Tílgung f -, -en (пагашэнне);

3. спец. (верхні слой) Ánstrich m -(e)s, -e; Belág m -(e)s, Beläge;

антыкаразі́йнае пакрыццё спец. Róstschutzanstrich m;

4. (дарог) Décke f -, -n; Stráßenbelag m; (аўтамабі́льныя) даро́гі з цвёрдым пакрыццём Áutostraßen mit féster Áutobahn

дапамо́га ж. Hílfe f -, Unterstützung f -, -en, Béistand m -(e)s, -stände;

прыйсці́ на дапамо́гу zu Hilfe kómmen*;

з дапамо́гай чаго-н. mit Hílfe von (D), durch (A), míttels (G);

ху́ткая дапамо́га érste Hílfe (пры няшчасных выпадках);

грашо́вая дапамо́га finanziélle Hílfe;

дапамо́га па інвалі́днасці Invalídenunterstützung [ınva-];

◊

пада́ць руку́ дапамо́гі hílfreich sein; únter die Árme gréifen*

дацягну́цца

1. (дастаць, дакрануцца да каго-н., чаго-н.) hínreichen vi, erréichen vt, lángen vt (bis…), réichen vt (bis…);

ву́ліца дацягну́лася да чыгу́нкі die Stráße ging bis zur Éisenbahn;

2. (з цяжкасцю дайсці́) sich schléppen bis…;

3. разм. (пра час) sich hínziehen* (bis…);

размо́ва дацягну́лася да ра́ніцы das Gespräch zog sich hin bis zum Mórgen

бе́гчы

1. rénnen* vi (s); láufen* vi (s);

бе́гчы з усі́х ног разм. rénnen* [láufen*], was das Zeug hält;

бе́гчы ры́ссю (пра каня) tráben vi (h, s);

2. (пра ваду) láufen* vi (s); flíeßen* vi (s);

3. (пра час, жыццё) verrínnen* vi (s); verflíeßen* vi (s); vergéhen* vi (s);

час бяжы́ць die Zeit verrínnt [verflíegt, vergéht]

прыкры́ць

1. (накрыць) bedécken vt, zúdecken vt;

2. перан. (замаскіраваць) bemänteln vt, maskíeren vt, verdécken vt, vertúschen vt, verschléiern vt;

3. вайск. décken vt;

прыкры́ць тыл sich (D) den Rücken décken, sich (D) Rückendeckung scháffen;

4. разм. (зачыніць установу) schließen* vt, zúmachen vt; liquidíeren vt;

5. (пакончыць з чым-н.) Schluss máchen (mit D)

ры́зыка ж. Rísiko n -s;

эк., камерц. камерцы́йная ры́зыка Hándelsrisiko n, Kommérzrisiko n;

тра́нспартная ры́зыка Transpórtgefahr f, Transpórtrisiko n;

эканамі́чная ры́зыка wírtschaftliches Rísiko;

ісці́ на ры́зыку ein Rísiko éingehen* [auf sich néhmen*];

узя́ць на сябе́ ры́зыку ein Wágnis auf sich néhmen*;

з ры́зыкай mit dem Rísiko;

◊

на сваю́ ры́зыку auf éigene Gefáhr, auf éigene Faust