Verbum

вус м. Schnúrrbart m -es, -bärte;

кіто́вы вус Físchbein n -(e)s, -e;

◊

мата́ць (сабе́) на вус sich (D) hínter die Óhren schréiben*;

і ў вус (сабе́) не дзьмуць разм. sich nicht darúm schéren, sich (D) nichts daráus máchen;

мы і са́мі з вуса́мі wir sind auch nicht dümmer als die ánderen

ко́ска ж. грам. Kómma n -s, -s і -ta, Béistrich m -(e)s, -e;

расстано́ўка ко́сак Kómmasetzung f -, -en;

аддзялі́ць ко́скай mit éinem Kómma trénnen, durch ein Kómma ábtrennen;

паста́віць ко́ску ein Kómma sétzen;

без ко́сак kómmalos;

кро́пка з ко́скай Semikólon m -s, pl -s і -la , Stríchpunkt m -(e)s, -e

далуча́ць, далучы́ць

1. (злучыць) ánschließen* vt (да чаго-н. an A); verbínden* vt (mit D); éingliedern vt (in A); éinverleiben vt (D);

2. (дадаць) béilegen vt, béifügen vt (да чаго-н. D);

3. (пазнаёміць з чым-н.) vertráut máchen (mit D); heránführen vt (an A);

далуча́ць да культу́ры an die Kultúr heránführen

бе́раг м.

1. Úfer n -s, -; Küste f -, -n, Strand m -es, Strände (марск.);

2. (суша) Land n -(e)s;

вы́садзіцца на бе́раг an Land géhen*;

выхо́дзіць з бераго́ў (пра раку і г. д.) áusufern vi (s);

3. (край тканіны) Kánte f -, -n;

4. (верхні край пасудзіны) Rand m -(e)s, Ränder

раке́та ж. ав., касм., вайск. Rakéte f -, -n; Léuchtkugel f -, -n (сігнальная), Léuchtkörper m -s, - (асвятляльная);

шматступе́нчатая раке́та Méhrstufenrakete f;

касмі́чная раке́та Ráumrakete f;

раке́та з сістэ́май саманавядзе́ння Zíelsuchrakete f;

зені́тная раке́та (класа «зямля-паветра») Flíegerabwehrrakete f, Flá-Rakete f;

раке́та-зонд Fórschungsrakete f;

раке́та-но́сьбіт Trägerrakete f;

раке́та-спадаро́жнік Satellítenrakete f

сапхну́ць

1. herúnterstoßen* vt, herábstoßen* vt;

сапхну́ць з ме́сца vom Platz rücken;

2. перан. разм. (прымусіць вызваліць пасаду) j-n von séiner Funktión entbínden*;

сапхну́ць віну́ на каго-н. разм. j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*;

сапхну́ць адка́знасць за каго-н. разм. die Verántwortung auf j-n ábwälzen [übertrágen*, ábschieben*]

спыта́ць

1. frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A) (зрабіць даведку);

спыта́ць уро́к die Háusaufgabe ábfragen;

2. (патрабаваць адказнасці) fórdern vt (von D) Réchenschaft fórdern, zur Verántwortung zíehen*;

з вас за гэ́та спыта́юць Sie wérden sich dafür zu verántworten háben, sie wérden dafür gerádestehen müssen*с

ста́віцца​^I (выяўляць сваё стаўленне) sich verhálten* (да каго-н, чаго-н. zu D gégen A); díese oder jéne Éinstellung háben;

ста́віцца з асцяро́гай да каго-н. mísstrauisch gegenüber j-m sein;

ста́віцца сур’ёзна да чаго-н. etw. ernst néhmen*;

ста́віцца дрэ́нна да каго-н. sich schlecht zu j-m (D) verhálten*

уве́даць кніжн.

1. (сабраць звесткі пра каго-н., што-н.) erfáhren* vt; Erkúndigungen éinziehen* (што-н. über A), sich erkúndigen (nach D);

2. (пазнаць што-н., набыць веды) erkénnen* vt, wíeder erkénnen* vt;

3. (пазнаёміцца з кім-н.) kénnen lérnen;

цяпе́р я яго́ лепш уве́даў jetzt hábe ich ihn näher kénnen gelérnt

цягні́к м. Zug m -(e)s, Züge;

ху́ткі цягні́к Schnéllzug m;

пасажы́рскі цягні́к Persónenzug m;

тава́рны цягні́к Güterzug m;

прыгарадны цягні́к Vórortzug m, Regionálzug m;

е́хаць на цягніку́ mit dem Zug fahren*;

се́сці на цягні́к in den Zug éinsteigen;

вы́йсці з цягніка́ aus dem Zug áussteigen*;

спазні́цца на цягні́к den Zug verfássen [versäumen]