далуча́ць, далучы́ць

1. (злучыць) ánschließen* vt (да чаго-н. an A); verbínden* vt (mit D); éingliedern vt (in A); éinverleiben vt (D);

2. (дадаць) béilegen vt, béifügen vt (да чаго-н. D);

3. (пазнаёміць з чым-н.) vertráut máchen (mit D); heránführen vt (an A);

далуча́ць да культу́ры an die Kultúr heránführen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)