Verbum

інвалі́д м. Behínderte (sub) m -n, -n, Körperbehinderte (sub) m, Invalíde [-vɑ-] m -n, -n; Verséhrte (sub) m -n, -n, Schwérbeschädigte (sub) m -n, -n;

інвалі́д вайны́ Kríegsbeschädigte (sub) m, Kríegsinvalide m;

інвалі́д пра́цы Berúfsinvalide m, Árbeitsinvalide m;

інвалі́д з абмежава́най працаздо́льнасцю Erwérbsbeschränkte (sub) m -n, -n

магні́тны фіз., тэх. Magnét-, magnétisch;

магні́тнае по́ле фіз. magnétisches Feld, Magnétfeld n -(e)s, -er;

магні́тная анама́лія мін. Magnétanomalie f -;

магні́тная стрэ́лка Magnétnadel f -, -n;

магні́тны по́люс Magnétpol m -s;

магні́тны жалязня́к мін. Magnéteisenstahl m -(e)s;

магні́тная бу́ра фіз. magnétische Störung;

з магні́тным кірава́ннем magnétgesteuert

нагру́зка ж.

1. (дзеянне) Beláden n -s, Verláden n -s;

2. камерц. (груз) Last f -, -en, Ládung f -, -en;

3. тэх. Belástung f -, -en, Beánspruchung f -, -en;

працава́ць з по́ўнай нагру́зкай voll áusgelastet sein;

4. (колькасць работы, ступень занятасці) Belástung f -, -en; Stúndensoll n - і -s (настаўніка)

ра́зам прысл.

1. zusámmen; geméinsam, geméinschaftlich;

працава́ць ра́зам над чым-н. zusámmen [geméinsam] an etw. (D) árbeiten;

2. разм. (адначасова) zúgleich;

ра́зам з тым zúgleich, gléichzeitig, danében;

ра́зам узя́ты zusámmengenommen;

усё ра́зам узя́тае álles in állem;

3. (у адзін прыём) auf éinen Schlag; auf éinmal; in éinem Schwung

раўня́цца

1. (рабіцца роўным) geébnet [geglättet] wérden;

2. перан. (па кім-н., на каго-н., на што-н.) sich ríchten nach (D), sich (D) j-n [etw.] zum Vórbild néhmen*; (з кім-н.) sich méssen*, sich gléichstellen аддз. (D);

3. вайск. sich áusrichten;

раўня́йся! (каманда) richt euch!

сабо́й зваротны займ.: перакладаецца найчасцей зваротным займ. з прыназ. mit: sich (пры дзейніку ў 3-й асобе); mich, mir, uns (пры дзейніку ў 1-й асобе); dich, dir, euch (пры дзейніку ў 2-й асобе);

над сабо́й я ўба́чыў самалёт über mir sah ich ein Flúgzeug

сутыкну́цца

1. zusámmenstoßen* vi (s); zusámmenprallen vi (s), aufeinánderprallen;

2. (сустрэцца) zusámmentreffen* vi (s), aufeinánder stóßen*; einánder begégnen (сустрэцца);

мы паві́нны бу́дзем яшчэ́ сутыкну́цца з гэ́тым wir wérden noch damít zu tun háben;

3. перан. (уступіць у супярэчнасць) aneinánder geráten*; aufeinánder stóßen, kollidíeren vi (пра інтарэсы)

уссе́сці, уссе́сціся

1. (наваліцца ўсім сваім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A);

2. (забрацца) stéigen* vi (s);

* на каня́ aufs Pferd stéigen*, sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (на каго-н. з патрабаваннямі) (be)drängen vt; áufgehäuft wérden; überánsprucht sein

це́ста н.

1. кул. Teig m -(e)s;

здо́бнае це́ста Bútterteig m;

слаёнае це́ста Blätterteig m;

це́ста падыхо́дзіць der Teig geht auf;

2. (густая маса чаго-н.) (téigige) Másse f -, Brei m -(e)s, -e, Schlémpe f -, -n;

◊

быць з аднаго́ це́ста ≅ (пра людзей) gléichen [éines] Schláges sein

шанава́ць

1. (беражліва ставіцца) schónen vt; bewáhren vt; náchsichtig sein (каго-н. gégen A);

не шанава́ць сябе́ schónungslos gégen sich selbst sein;

не шанава́ць сваі́х сіл kéine Mühe schéuen;

2. (ставіцца з пашанай) áchten vt, éhren vt, j-m Éhre zóllen; veréhren vt, ánbeten vt (як святыню)