Verbum

кішэ́ць wímmeln vi (чым-н. von D);

пло́шча кішэ́ла людзьмі́ der Platz wímmelte von Ménschen

падаві́цца sich verschlúcken (чым-н. an D);

ён падаві́ўся кава́лкам er würgt an éinem Bíssen

падкава́ны

1. (пра каня) beschlágen;

2. перан. разм. gut beschlágen (у чым-н. in D)

параўна́льна прысл. (адносна) relatív, verhältnismäßig;

параўна́льна з чым-н, кім-н. im Vergléich zu (D)

парну́ць

1. (пракалоць чым-н. вострым) stéchen* vt;

2. разм. (баднуць) mit den Hörnern stóßen*

дакрана́цца, дакрану́цца berühren vt, ánrühren vt (чым-н. mit D); in Berührung kómmen* (mit D)

бедава́ць sich betrüben, sich grämen, tráuern vi (па кім-н., чым-н. über, um A)

згалада́цца, згалада́ць

1. verhúngert [áusgehungert] sein;

2. перан. héftiges Verlángen háben (па чым-н. nach D)

змікі́ціць разм. begréifen* vt, kapíeren vt;

◊

змікі́ціць, у чым спра́ва den Bráten ríechen*, Lúnte ríechen*

аснасці́ць áusrüsten vt, áustatten vt, bestücken vt (чым-н. mit D); марск. (be)tákeln vt