Verbum

улада́рыць высок.

1. hérrschen vi (над кім-н. über A) (панаваць); behérrschen vt;

2. (быць вышэй, узвышацца) dominíeren vi, vt, überrágen vt; vórherrschen vi (пераважаць)

разгляда́ць

1. гл. разгледзець, разглядзець;

2. (лічыць кім-н, чым-н.) betráchten vt (als A);

разгляда́ць што-н.

як знява́гу etw. als éine Beléidigung betráchten

ніц, ні́цма прысл. разм. mit dem Gesícht nach únten;

упа́сці ніц hínfallen* vi (s);

упа́сці ніц пе́рад кім-н. (vor) j-m zu Füßen fállen*

пазнаёміцца

1. Bekánntschaft schlíeßen* (з кім-н. mit D); kénnenlérnen vt;

2. (азнаёміцца) sich bekánnt máchen; sich vertráut máchen (з чым-н. mit D) (асвоіцца)

пала́яцца разм. sich zerstréiten* (з кім-н. mit D);

пала́яцца праз што-н. sich durch etw. (A) auseinánder bríngen lássen*; sich wégen etw. (G) zerstréiten* [verkráchen]

пераапрана́ць, пераапрану́ць

1. (каго-н.) úmkleiden vt, úmziehen* vt; verkléiden vt (у каго-н., кім-н. als);

2. (сукенку і г. д.) (ein Kléidungsstück) wéchseln

сле́дам прысл. hinterhér;

сле́дам за … nach (D), hínter … (D);

ісці́ сле́дам за кім-н. j-m (auf dem Fúße) fólgen; hínter j-m her géhen*