склада́ны
1. (састаўны) zusámmengesetzt;
склада́ны сказ грам. zusámmengesetzter Satz;
склада́нае сло́ва грам. zusámmengesetztes Wort, Zusámmensetzung f -, -en, Kompósitum n -s, -ta;
2. (не просты) komplizíert; verwíckelt (заблытаны);
склада́ная сітуа́цыя éine komplizíerte Situatión;
склада́нае пыта́нне verwíckelte Fráge;
3. (цяжкі, пра пытанне, задачу і да т. п.) schwer, schwíerig;
4. разм. (які складаецца) гл. складны́
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спыта́ць
1. frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A) (зрабіць даведку);
спыта́ць уро́к die Háusaufgabe ábfragen;
2. (патрабаваць адказнасці) fórdern vt (von D) Réchenschaft fórdern, zur Verántwortung zíehen*;
з вас за гэ́та спыта́юць Sie wérden sich dafür zu verántworten háben, sie wérden dafür gerádestehen müssen*с
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
страля́ць
1. schíeßen* vi, féuern vi (па кім-н, па чым-н. auf A);
страля́ць са стрэ́льбы mit dem Gewéhr schíeßen*;
страля́ць ва ўпор éinen Náhschuss ábgeben*;
2. безас. (пра боль) zúcken vi, réißen* vi;
у мяне страля́е ў ву́ху ich hábe Óhrenreißen;
◊
страля́ць вачы́ма äugeln; Áugen máchen, mit Blícken kokettíeren (какетнічаць)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уве́даць кніжн.
1. (сабраць звесткі пра каго-н., што-н.) erfáhren* vt; Erkúndigungen éinziehen* (што-н. über A), sich erkúndigen (nach D);
2. (пазнаць што-н., набыць веды) erkénnen* vt, wíeder erkénnen* vt;
3. (пазнаёміцца з кім-н.) kénnen lérnen;
цяпе́р я яго́ лепш уве́даў jetzt hábe ich ihn näher kénnen gelérnt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
чалаве́к м. Mensch m -en, -en; Mann m -(e)s, Männer (пра мужчыну);
дзелавы́ чалаве́к Geschäftsmann m -(e)s, -leute і -männer;
выда́тны чалаве́к ein hervórragender Mensch, éine hervórragende Persönlichkeit;
звыча́йны чалаве́к ein (ganz) gewöhnlicher Mensch, ein Dútzendmensch;
нас было́ пяць чалаве́к wir waren fünf Persónen [fünf Mann (пра мужчын)];
сям’я́ з пяці́ чалаве́к éine fünfköpfige Famíli¦e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
flíeßen* vi (s)
1) цячы́, лі́цца; струме́ніцца;
ins Méer ~ упада́ць у мо́ра;
das Fass fließt бо́чка працяка́е [цячэ́];
die Wúnde fließt ра́на кравато́чыць;
die Tínte [das Papíer] fließt чарні́ла расцяка́ецца па папе́ры;
es ist viel Blut geflóssen было́ пралі́та мно́га крыві́
2) прахо́дзіць (пра час)
3) расплаўля́цца, растава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verhálten* I
1. vt стры́мліваць (смех, слёзы); затры́мліваць (дыханне);
den Schritt ~ запаво́ліць крок
2. vi кры́ху адпачы́ць
3. ~, sich
1) паво́дзіць сябе́, трыма́ць сябе́;
sich ábwartend ~ чака́ць
2) знахо́дзіцца ў стане́, ісці́ (пра справы)
3) (zu D) ста́віцца (да каго-н., чаго-н., як-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéh, wéhe
1. a хво́ры; балю́чы (пра пачуцці);
ich hábe éinen ~en Fínger у мяне́ балі́ць па́лец
2. adv балю́ча;
~ tun* прычыня́ць боль; рабі́ць балю́ча;
mir tut der Kopf ~ у мяне́ балі́ць галава́
3.int:
o ~! ах!;
über j-n ~ rúfen* галасі́ць над [па] кім-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
talk
[tɔk]
1.
v.
1) гу́тарыць, гавары́ць, гамані́ць
Baby is learning to talk — Дзіця́тка ву́чыцца гавары́ць
2) кансультава́цца, ра́іцца
to talk with one’s doctor — ра́іцца зь ле́карам
3) размаўля́ць; паразумля́цца
to talk by signs — размаўля́ць на мі́гі
4) плятка́рыць, абгаво́рваць
She talked behind their backs — Яна́ плятка́рыла ў іх за сьпі́наю
5) гавары́ць, дыскутава́ць
to talk politics — гавары́ць пра палі́тыку
2.
n.
1) гу́тарка f.; гаварэ́ньне n.; мо́ва f.
2) размо́ва f.
3) нара́да, канфэрэ́нцыя f.
4) плётка, чу́тка f.
5) прадме́т гу́тарак, плётак
She is the talk of the town — Пра яе́ плятка́раць у го́радзе
6) informal пусты́я сло́вы
His threats were just talk — Яго́ныя пагро́зы былі́ то́лькі пусты́мі сло́вамі
•
- talk away
- talk back
- talk big
- talk down
- talk English
- talk out
- talk over
- talk sense
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
напа́сці
1. ángreifen* vt, überfállen* vt; hérfallen* vi (s) (на каго-н., што-н. über A);
2. (натрапіць) stóßen* vi (h, s) (на каго-н., што-н. auf A);
напа́сці на след auf die Spur kómmen*;
3. (пра роспач, хваробу і г. д.) ergréifen* vt, (er)fássen vt, befállen* vt, pácken vt, überkómmen* vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)