Verbum

пазба́віць

1. (адняць) (wég)néhmen* vt (каго-н. D);

пазба́віць маёмасці das Éigentum wégnehmen*; entzíehen* vt (каго-н. D);

пазба́віць сло́ва das Wort entzíehen* (каго-н. D); ráuben vt;

пазба́віць жыцця́ das Lében ráuben (каго-н. D);

пазба́віць апо́шняй надзе́і séine létzte Hóffnung ráuben (каго-н. D); beráuben vt (чаго-н.);

пазба́віць пра́ва го́ласу des Stímmrechts beráubt sein;

пазба́віць свя́тасці enthéiligen vt;

2. (вызваліць) befréien vt (ад каго-н., чаго-н. von D);

пазба́віць ад эксплуата́цыі von der Áusbeutung befréien; erlösen vt, rétten vt;

◊

пазба́ў нас ад зло́га! erlöse uns von dem Bösen [Übel]!

спераза́ць gürten vt, úmgürten vt; éinen Gürtel úmbinden* (каго-н. D)

улюбі́ць разм. (каго-н. у сябе) j-m den Kopf verdréhen

упаўнава́жваць, упаўнава́жыць bevóllmächtigen vt, ermächtigen vt; Vóllmacht ertéilen (каго-н. D)

зы́кнуць:

зы́кнуць на каго-н. разм. j-n ánschreien* [ánfahren*, ánraunzen]

несправядлі́вы úngerecht;

быць несправядлі́вым да каго-н. j-m Únrecht tun*

падбадзёрваць ermútigen vt; Mut éinflößen [zúsprechen*] (каго-н. D), áufmuntern vt

падбадзёрыць áufmuntern vt, ermútigen vt; Mut éinflößen [zúsprechen*] (каго-н. D)

раўнава́ць​^II (выяўляць рэўнасць) éifersüchtig sein (да каго-н, auf A)