Verbum

áufhalten*

1. vt

1) затры́мліваць, спыня́ць; арыштава́ць

2) трыма́ць адчы́неным;

die Áugen ~ не закрыва́ць вачэ́й

2. ~, sich

1) затры́млівацца;

sich unterwégs ~ спыні́цца [затрыма́цца] на шляху́

2) (bei D) затрыма́цца (на чым-н.);

sich im Fréien ~ быць на паве́тры

ábleiten vt

1) адво́дзіць

2) выво́дзіць (ад чаго-н.); утвара́ць (ад чаго-н.);

díeses Wort ist vom Gríechischen ábgeleitet гэ́тае сло́ва грэ́часкага пахо́джання

3) зво́дзіць, збіва́ць (з дарогі);

j-n von der réchten Bahn ~ зво́дзіць, збіва́ць каго́-н. з пра́вільнага шля́ху

Híndernis n -ses, -se перашко́да, ця́жкасць, ускладне́нне, затры́мка;

auf ~se stóßen* наткну́цца на перашко́ды;

ein Rénnen mit ~sen ска́чкі з перашко́дамі;

ich schrécke vor kéinen ~sen zurück мяне́ не спы́няць ніцкія перашко́ды;

j-m ~se beréiten [in den Weg légen] рабі́ць каму́-н. перашко́ды;

~se aus dem Wége räumen прыма́ць [прыбіра́ць] перашко́ды на шляху́

wándeln

1. vi (s) хадзі́ць, блука́ць;

auf dem Wége des Rúhmes ~ ісці́ па шляху́ сла́вы;

auf Érden ~ жыць на зямлі́ [све́це];

ein ~des Léxikon жарт. хадзя́чая энцыклапе́дыя;

wie ein ~des Gespénst áussehen* мець вы́гляд хадзя́чай сме́рці

2. vt (з)мяня́ць, ператвара́ць (у што-н.)

3. ~, sich мяня́цца (in A) ператвара́цца (у што-н.)