Überrédung f -, -en угаво́ры, перако́нванне;

etw. durch ~ erlángen дасягну́ць чаго́-н. шля́хам угаво́раў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

roundabout

[ˈraʊndə,baʊt]

adj.

акружны́, абыхо́дны, вако́льны

a roundabout route — абыхо́дны шлях

I heard it in a roundabout way — Гэ́та дайшло́ да мяне́ акружны́м шля́хам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

smelt

I [smelt]

v.t.

1) пла́віць (руду́)

2) ачышча́ць шля́хам плаўле́ньня

II [smelt]

n., smelt, smelts

сты́нка f. (ры́ба)

III [smelt]

v., p.t. and p.p. of smell

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fission

[ˈfɪʃən]

n.

1) расшчапле́ньне n., падзе́л, распа́д на ча́сткі

2) Biol. размнажэ́ньне шля́хам дзяле́ньня кле́так

3) Phys., Chem. расшчапле́ньне а́тамнага ядра́ пры я́дзернай рэа́кцыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mógeln vi разм. махлява́ць, ашу́кваць, хлусі́ць, хітрава́ць;

sich durch das Lében ~ карыста́цца ў жыцці́ несумле́нным шля́хам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

парла́менцкі паліт., тс. перан. Parlaménts-;

парла́менцкая дэлега́цыя Parlaméntsdelegation f -, -en;

парла́менцкі камітэ́т Parlaméntsausschuss m -es, -schüsse;

парла́менцкая недатыка́льнасць (дэпута́та) parlamentárische Immunität (des Ábgeordneten);

парла́менцкім шля́хам auf parlamentárischem Wége

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

induce

[ɪnˈdu:s]

v.t.

1) схіля́ць, прымуша́ць; заахво́чваць; уплыва́ць, перако́нваць

2) выкліка́ць што, прычыня́цца да чаго́

3) Electr. узбуджа́ць індукцы́йны ток або́ зара́д

4) рабі́ць высно́ву шля́хам інду́кцыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Lúftweg m -(e)s, -e

1) анат. дыха́льныя шляхі́

2) паве́траны шлях;

auf dem ~(e) па паве́тры, паве́траным шля́хам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmfahren* I

1. vt нае́хаць (на каго-н.), збіць з ног

2. vi (s) е́хаць у аб’е́зд (кружным шляхам)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

diffuse

[dɪˈfju:z]

1.

v.

1) пашыра́ць (-ца), расьсява́ць (-ца)

2) Phys. праніка́ць (шля́хам дыфу́зіі)

2.

adj.

1) расьсе́яны, дыфу́зны (сьвятло́, тума́н)

2) шматсло́ўны, які́ шмат расьця́гвае

a diffuse writer — шматсло́ўны пісьме́ньнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)