Tónstufe f -, -n

1) муз. тон

2) дыяпазо́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tint

[tɪnt]

1.

n.

1) адце́ньне n., тон -у m., афарбо́ўка f. (ко́леру)

2) даліка́тны, сьве́тлы тон

3) сро́дак для фарбава́ньня валасо́ў

2.

v.t.

падмалёўваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánstimmen vt заця́гваць, заво́дзіць (песню);

den Ton ~ задава́ць тон

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Färbung f -, -en

1) афарбо́ўка, фарбава́нне

2) адце́нне, тон

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

deepen

[ˈdi:pən]

v.

1) паглыбля́ць

2) паглыбля́цца, заглыбля́цца

3) паніжа́ць (пра тон)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

overbearing

[,oʊvərˈberɪŋ]

adj.

ула́дны (го́лас); улада́рны, катэгары́чны (тон); дэспаты́чны, з дыкта́тарскімі зама́шкамі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gedéckt a

1) кры́ты, пакры́ты, закры́ты

2) прыглу́шаны (тон); ма́тавы (колер)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pátzig a груб. ганары́сты, дзёрзкі;

komm mir nicht so ~! збаў тон!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tune

[tu:n]

1.

n.

1) маты́ў -ву m., мэлёдыя f.

2) тон, лад -у m.

He can’t sing in tune — Ён ня мо́жа пяя́ць у тон

3) тон -у m., мане́ра f.

He’ll soon change his tune — Ён ху́тка зьме́ніць свой то́н

4) лад -у m., сула́дзьдзе n.

in or out of tune — у зго́дзе або́ ў нязго́дзе з кім

5) лад -у m.

to sing a different tune — пяя́ць на і́ншы лад

2.

v.t.

1) інтанава́ць

2) настро́йваць, ла́дзіць

A man is tuning the piano — Ма́йстра настро́йвае піяні́на

3) сьпява́ць у тон

•

- tune in

- tune up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

úmstimmen vt

1) муз. настро́йваць на і́ншы тон

2) перако́нваць (у іншым)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)