half-blood

[ˈhæfblʌd]

n.

1) зьмяша́ная кроў

2) зво́дны брат або́ зво́дная сястра́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schwsterlich

1. a сястры́нскі

2. adv па сястры́нскі, як сястра́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

міласэ́рнасць ж. Barmhrzigkeit f -, Whltätigkeit f -, Mldtätigkeit f -;

сястра́ міласэ́рнасці уст. Krnkenschwester f -, -n, barmhrzige Schwster

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Geschwster pl браты́ і сёстры;

wir sind ~ мы брат і сястра́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дваю́радны:

дваю́радны брат Cousin [ku´zɛ̃:] m -s, -, Vetter [´fɛtər] m -s, -n;

дваю́радная сястра́ Kusne f -, -n; Cousne [ku-] f; Bse f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стрые́чны:

стрые́чны брат Vtter m -s, -n, Cousin [ku´zɛ̃:] m -s, -s;

стрые́чная сястра́ Kusne f -, -n, Cousne [ku-] f -, -n Bse f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

noncombatant

[,nɑ:nkəmˈbætənt]

1.

n.

1) нестраявы́ -о́га m., нестраявік -а́ m. (напр. ле́кар, сястра́ міласэ́рнасьці ў во́йску)

2) цыві́льны жы́хар у ча́се вайны́

2.

adj.

нестраявы́; небаявы́; тылавы́; які ня ўдзе́льнічае ў баявы́х апэра́цыях

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зво́дны

1. zusmmengestellt; zusmmengesetzt, zusmmengefasst;

зво́дная таблі́ца ufstellung f -, -en;

зво́дны полк вайск. ein zusmmengesetztes Regimnt;

2. (пра сваякоў) Stef-;

зво́дны брат Stefbruder m -s, -brüder, Hlbbruder m;

зво́дная сястра́ Stefschwester f -, -n, Hlbschwester f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nurse

[nɜ:rs]

1.

n.

1) мэдыцы́нская сястра́, мэдсястра́ f.

2) ня́нька f.

2.

v.

1) быць, працава́ць мэдсястро́й

2) дагляда́ць; лячы́ць (хво́рых і пад.)

3) ня́ньчыць (дзяце́й)

4) кармі́ць (дзіця́ грудзьмі́)

- nurse a plant

- nurse a fire

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

attendant

[əˈtendənt]

1.

adj.

1) які́ абслуго́ўвае, дапамага́е або́ асысту́е

an attendant nurse — сястра́, яка́я асысту́е

2) спадаро́жны; суправаджа́льны

attendant circumstances — суправаджа́льныя абста́віны

3) прысу́тны

2.

n.

1) прысу́тны -ага m.

2) слуга́ -і́ m. & f.; пасьлядо́ўнік -а m., пасьлядо́ўніца f.; суправаджа́льнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)