zúneigen

1. vt схіля́ць (каго-н. да чаго-н.)

2. vi і ~, sich схіля́цца;

j-m zúgeneigt sein быць схі́льным да каго́-н.;

der Sómmer neigt sich dem Énde zu ле́та хі́ліцца [набліжа́ецца] да ка́нца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

incline

1. [ɪnˈklaɪn]

v.i.

1) быць схі́льным, гато́вым да чаго́

I am inclined to think… — Я схі́льны ду́маць…

2) схіля́цца, нахіля́цца, нахіна́цца

3) спада́ць, быць спа́дзістым

2.

v.t.

1) прыхіля́ць, перако́нваць

2) схіля́ць, нагіна́ць (галаву́)

3) нахіля́ць, рабі́ць нахі́леным

3. [ˈɪnklaɪn]

n.

схон, схіл -у m. (гары́), спад -у m. (да́ху); спа́дзістая паве́рхня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bestímmen

1. vt

1) прызнача́ць;

j-n zu séinem Náchfolger ~ прызнача́ць каго́-н. сваі́м перайма́льнікам; вызнача́ць; акрэ́сліваць;

gesétzlich ~ узако́ніць

2) (zu D) схіля́ць, заахво́чваць (да чаго-н.)

3) вызнача́ць (паняцце)

2. vi (über A) распараджа́цца (чым-н.), мець (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bewégen* II

vt

1. (zu D) схіля́ць (каго-н. на што-н., да чаго-н.);

er wúrde dazú bewógen яго́ ўгавары́лі гэ́та зрабі́ць

2. ~, sich:

sich ~ lássen* (zu D, zu + inf) схіля́цца (да чаго-н.), даць сябе́ ўгавары́ць (зрабіць што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

duck

I [dʌk]

n.

ка́чка f.

II [dʌk]

1.

v.i.

1) акуна́цца

2) ху́тка схіля́цца

3) уніка́ць, цішко́м уцяка́ць

to duck behind the building — шу́снуць за буды́нак

2.

v.t.

1) акуна́ць

2) схіля́ць рапто́ўна

She ducked her head — Яна́ рапто́ўна схілі́ла галаву́

3) informal уніка́ць, ухіля́цца

to duck the question — уні́кнуць адка́зу

III [dʌk]

n.

парусі́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

béugen

1. vt

1) згіна́ць, нахіля́ць;

die Knie ~ схіля́ць кале́ні, станаві́цца на кале́ні

2) грам. скланя́ць

3) прыгнята́ць; паруша́ць; злама́ць;

j-s Stolz ~ злама́ць чый-н. го́нар

2. ~, sich

1) гну́цца

2) (vor D) схіля́цца (перад кім-н.)

3) (unter A) падпарадко́ўвацца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

néigen

1. vt нахіля́ць, схіля́ць, нагіна́ць

2. vi мець схі́льнасць;

er neigt zu der Méinung, dass… ён схіля́ецца ду́маць, што…;

er neigt zur Allergíe ён схі́льны да алергі́і

3. ~, sich

1) схіля́цца, нахіля́цца

2) кла́няцца;

sich j-m zum Gruß ~ паклані́цца каму́-н. (у знак прывіта́ння)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

move

[mu:v]

1.

v.t. v.i.

1) ру́хаць (-ца)

2) варушы́ць (-ца)

3) перабіра́цца, перасяля́цца (у іншую кватэ́ру, го́рад)

4) рабі́ць ход (у гульні́)

5) дзе́яць

6) змуша́ць; схіля́ць, заахвочваць да чаго́

7) узру́шваць; крана́ць; расчу́льваць

to move to anger (laughter) — узлава́ць (расьсьмяшы́ць).

8) рабіць прапано́ву, прапанава́ць

9) трыма́цца

to move with dignity — трыма́цца з го́днасьцю

10) informal ісьці́, ад’яжджа́ць

it’s time to be moving — час ісьці́

11) informal спаражня́цца

2.

n.

1) (у гульні́) ход -у m.

2) рух -у m.

3) мерапрые́мства n.

to be on the move —

а) быць на нага́х, у ру́ху

б) падаро́жнічаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hang

[hæŋ]

1.

v.t.

1) ве́шаць (паліто́); падве́шваць (каўба́сы)

2) ве́шаць

а) чалаве́ка

б) фіра́нкі, абразы́

3) наве́шваць дзьве́ры (на крукі́)

4) to hang wallpaper — кле́іць шпале́ры

5) апуска́ць, схіля́ць (галаву́ ад со́раму)

6) адклада́ць, адтэрміно́ўваць

2.

v.i.

1) вісе́ць, ві́снуць

2) зьвіса́ць (до́лу); зьве́швацца

3.

n.

1) informal сэнс -у m., у чым спра́ва

to get the hang of — зразуме́ць сэнс чаго́, зразуме́ць у чым спра́ва

2) кры́ха, кры́шачка f.

to not care a hang — ня дбаць ні кры́шачкі

3) запаво́леньне або́ спыне́ньне ру́ху

•

- hang about

- hang around

- Hang in there!

- hang on

- hang out

- hang together

- hang up

- hang back

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gewínnen*

1. vt

1) выйграва́ць (von D – у каго-н.)

2) горн. здабыва́ць

3) атры́мліваць, набыва́ць;

Éinfluss ~ набы́ць уплыў;

j-n für sich ~ схіля́ць каго́-н. на свой бок;

Óberhand ~ узя́ць верх (над кім-н.);

den Éindruck ~ атрыма́ць ура́жанне

2. vi

1) (an D, bei D) вы́йграць (у якіх-н. адносінах);

die Sáche gewínnt an Klárheit спра́ва стано́віцца больш я́снай;

zwei zu eins ~ спарт. вы́йграць з лі́кам два-адзі́н

2) (von D) атры́мліваць вы́гаду [кары́сць] (з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)