trample

[ˈtræmpəl]

1.

v.t.

1) тапта́ць, зато́птваць

The herd of wild cattle trampled the man to death — Ста́так спу́джанай скаці́ны затапта́ў чалаве́ка на́сьмерць

2) выто́птваць; дратава́ць; талачы́ць (пасе́вы, траву́)

3) Figur. пагарджа́ць, зьневажа́ць

to trample under foot, to trample on or upon — абыхо́дзіцца зьнява́жліва, мяша́ць з гразёй

2.

n.

ту́пат -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гнаць

1. tréiben* vt; jágen vt;

гнаць ста́так die Hérde tréiben*;

гнаць лес Holz flößen;

ве́цер го́ніць хма́ры der Wind jagt die Wólken:

2. (праганяць) fórtjagen vt, vertréiben* vt;

гнаць з ха́ты aus dem Haus jágen;

3. разм. (паганяць) hétzen vt, ántreiben* vt;

гнаць ко́ней Pférde ántreiben*;

гнаць машы́ну mit dem Áuto rásen;

4. (пераследаваць):

гнаць зве́ра ein Tier hétzen;

5. (здабываць пры дапамозе перагонкі) brénnen* vt (гарэлку і г. д.); schwéllen vt (смалу)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

band

I [bænd]

1.

n.

1) гру́па f. (людзе́й); ба́нда, ша́йка f.

a band of robbers — ба́нда рабаўніко́ў

2) згра́я f.

a band of wild dogs — згра́я дзікі́х саба́каў

3) арке́стра f. (асаблі́ва духава́я), гурт -а́ m

4) ста́так -ку m., чарада́ f.

2.

v.

зьбіра́ць у гру́пу

II [bænd]

1.

n.

1) сту́жка f., та́сьма, тасёмка f., паясо́к -ка́ m.

2) павя́зка f.; абру́ч -а m.

3) паласа́, зо́на f.

4) беражо́к, шлячо́к -ка́ m.

a white cup with a gold band — бе́лы ку́бак з залаты́м беражко́м

5) пярсьцёнак -ка m. (шлю́бны)

2.

v.t.

перавяза́ць; бінтава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)