распа́сціся

1. (разваліцца на часткі) zerfállen* vi (s);

2. (перастаць існаваць) zerfállen* vi (s); verfállen* vi (s), in Verfáll geráten* (прыйсці ў заняпад)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыпе́рціся

1. (да чаго-н.) sich ánlehnen, sich léhnen (an A);

2. разм. груб. (прыйсці) herbéikommen* vi (s); herbéiströmen vi (s) (пра мноства)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Únordnung f - беспара́дак;

etw. in ~ bríngen* прыве́сці што-н. у беспара́дак;

in ~ geráten* прыйсці́ ў беспара́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwáhrlosen

1. vi (s) прыйсці́ ў занядба́ны стан [y беспара́дак]

2) заста́цца без до́гляду

2. vt запусці́ць, занядба́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сцяга́цца разм.

1. (схадзіць куды-н. і прыйсці назад) (lángsan) híngehen* und zurúckkommen*;

2. (знасіцца) ábgetragen [ábgeschabt] sein, schäbig sein [werden], ábgenutzt sein; verschléißen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

непрыда́тнасць ж. Úntauglichkeit f -, Únbrauchbarkeit f -;

прыйсці́ ў непрыда́тнасць úntauglich wérden;

прыве́сці што-н. у непрыда́тнасць úntauglich máchen; betríebsunfähig máchen (пра абсталяванне і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

візі́т Besúch m -s, -e; Visíte [vi-] f -, -n;

візі́т ве́тлівасці Höflichkeitsbesuch m;

прыйсці́ з візі́там, нане́сці візі́т éinen Besúch máchen [ábstatten];

адда́ць візі́т éinen Gégenbesuch máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Erkénntnis f -, -ese

1) спазна́нне

2) усведамле́нне;

zur ~ kómmen* прыйсці́ да высно́вы [перакана́ння]

3) дасягне́нне (навукі і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vernúnft f - ро́зум, здаро́вы сэнс;

zur ~ bríngen* даве́сці да ро́зуму;

~ ánnehmen*, zur ~ kómmen* аду́мацца, прыйсці́ да ро́зуму

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

экста́з м. псіхал., тс. перан. Ekstáse f -, -n; Verzückung f -, -en, höchste Begéisterung;

прыве́сці ў экста́з in Ekstáse versétzen;

прыйсці́ ў стан экста́зу in Ekstáse [Verzückung] geráten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)