fixture

[ˈfɪkstʃər]

n.

1) прыла́да, наглу́ха прыро́бленая рэч, прыстасава́ньне, ста́лая ча́стка чаго́-н.

bathroom fixtures — прыла́ды ва́ннага пако́ю

lighting fixtures — асьвятля́льныя прыла́ды

2) асо́ба або́ рэч, яка́я застае́цца до́ўгі час на адны́м ме́сцы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bank I f -, Bänke

1) ла́ва, ла́ўка

2) мель;

auf die lánge ~ schíeben* адкла́дваць на до́ўгі час;

auf der fáulen ~ líegen* гульта́йнічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lang a

1) до́ўгі;

zwei Méter ~ два ме́тры даўжынёй

2) до́ўгі, праця́глы;

auf ~e Zeit надо́ўга;

◊

etw. auf die ~e Bank schíeben* разм. адклада́ць што-н. на немаве́дама калі́;

~e Fínger máchen [háben] разм. кра́сці, быць зло́дзеем;

~e Zähne máchen разм. быць перабо́рлівым;

éine ~e Látte разм. даўгалы́гі, цыба́ты; бамбі́за

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kláppe f -, -n

1) кла́пан

2) за́сланка, ю́шка

3) (адкідна́я) на́крыўка

4) фо́ртачка

5) хло́паўка;

◊

zwei Flíegen mit éiner ~ schlágen* ≅ адны́м уда́рам двух за́йцаў забі́ць;

éine gróße ~ háben мець до́ўгі язы́к, пахваля́цца;

halt die ~! груб. змо́ўкні!, загло́хні! заткні́ся!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Länge f -, -n

1) даўжыня́; праця́гласць;

der ~ nach у даўжыню́, даўжынёй

2) праця́гласць;

auf die ~ надо́ўга, на до́ўгі час;

etw. in die ~ zíehen* заця́гваць (якую-н. справу);

(sich) in die ~ zíehen* заця́гваць, заця́гвацца

3) геагр. даўгата́;

10 Grad östlicher ~ 10 гра́дусаў усхо́дняй даўгаты́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lánge adv до́ўга, до́ўгі час;

zwei Jáhre lang на праця́гу двух год;

schon ~ ужо́ даўно́;

mein Lében lang (за) усё маё жыццё;

es ist noch nicht ~ her гэ́та было́ яшчэ́ не так даўно́;

so ~, bis… да таго́ ча́су, паку́ль…;

das ist noch ~ kein Bewéis гэ́та яшчэ́ нічо́га не дака́звае [ні аб чым не све́дчыць];

das ist noch ~ nicht genúg гэ́тага яшчэ́ далёка недастатко́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schíeben* I

1. vt штурха́ць, пхаць, пасо́ўваць;

etw. auf die lánge Bank ~ адклада́ць што-н. на до́ўгі час;

den Fúßball ~ ве́сці мяч (футбол);

Kégel ~ гуля́ць у ке́глі;

er muss ímmer geschóben wérden яго́ заўсёды трэ́ба падштурхо́ўваць;

die Schuld auf j-n ~ звалі́ць віну́ на каго́-н.

2. ~, sich (in A, durch A) паво́льна прабіра́цца, праці́сквацца (куды-н., праз што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

long

I [lɔŋ]

1.

adj.

1)

а) даўгі́, до́ўгі

б) празьме́рна даўгі́, праця́глы

2) даўгі́ (у даўжыню́, паме́рам)

two meters long — даўжынёю два мэ́тры

a speech five pages long — прамо́ва на пяць бачы́наў

3) даўгі́ час

I have not seen him for a long time — Я даўно́ яго́ ня ба́чыў

4) Phon., Gram. даўгі́ (гук)

2.

adv.

1) до́ўга

I can’t stay long — Я не магу́ до́ўга застава́цца

not long — нядо́ўга

2) all night long — усю́ ноч

3) long ago — даўно́

4) даўгі́ час пе́рад ці пасьля́

long since — даўгі́ час пасьля́

long before — даўгі́ час пе́рад, за́даўна пе́рад

not long before — незадо́ўга да

3.

n.

даўгі́ час

for long — на даўгі́ час, надо́ўга

not for long — ненадо́ўга

•

- before long

- So long!

- the long and the short of it

II [lɔŋ]

v.i.

1) мо́цна хаце́ць, пра́гнуць

He longs to go home — Яго́ ця́гне дамо́ў

2) тужы́ць, сумава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

час м.

1. Zeit f -, -en; Zéitpunkt m -(e)s, -e (момант);

мясцо́вы час Órtszeit f -;

у гэ́ты час in díeser Zeit;

у любы́ час zu jéder Zeit [Stúnde];

у той час dámals, zu jéner Zeit;

апо́шнім ча́сам néuerdings, in der létzten Zeit;

у ху́ткім ча́се кніжн. bald, nächstens;

да апо́шняга ча́су bis vor kúrzem; bis zulétzt, bis in die létzte Zeit hinéin;

у цяпе́рашні час gégenwärtig; zur Zeit;

у прызна́чаны час zur féstgelegten [veréinbarten] Zeit;

пад час während, im Láufe;

во́льны час fréie Zeit, Fréizeit f; árbeitsfreie Zeit;

2. (працягласць) Zeit f -, Zéitraum m -(e)s, Zéitdauer f -; Zéitspanne f -;

калянда́рны час Kalénderzeit f;

до́ўгі час éine lánge Zeit, ein lánger Zéitraum;

час по́сту рэл. Fástenzeit f, Passiónszeit f;

у каро́ткі час bínnen kúrzer Zeit;

3. (эпоха – тс. мн.) Zeit f; Epóche f -, -n;

у былы́я часы́ früher, séinerzeit;

у часы́ вайны́ während [zur Zeit] des Kríeges;

4. (пара) Zeit f;

час жніва́ Érntezeit f;

час адпачы́нку Úrlaubszeit f;

у ле́тні час im Sómmer;

ра́нішні час Mórgenstunde f -, -n;

абе́дзенны час Míttagszeit f;

па(сля)абе́дзенны час Náchmittag m -(e)s;

5. грам. Zeit f, Zéitform f -, -en, Zéitstufe f -, -n; Témpus n -, -pora;

цяпе́рашні час Gégenwart f -, Präsens n -, -séntia i -sénzi¦en;

про́шлы час Vergángenheit f -, Präteritum n -s, -ta;

даўноміну́лы час Vórvergangenheit f, Plúsquamperfekt n -(e)s;

бу́дучы час Zúkunft f -, Futúr(um) n -s, pl Futúre i Futúra;

паслядо́ўнасць часо́ў Zéitfolge f;

◊

час пака́жа ≅ kommt Zeit, kommt Rat;

час ад часу von Zeit zu Zeit, mánchmal, hin und wíeder;

з ця́гам ча́су mit der Zeit;

да гэ́тага ча́су bis jetzt, bis zu únserer Zeit;

тым ча́сам währenddéssen, unterdéssen, inzwíschen;

цяжкі́я часы́ böse [hárte] Zéiten;

па пе́ршым ча́се кніжн. fürs Érste;

уве́сь час die gánze Zeit, fórtwährend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)