Argumént n -(e)s, -e

1) аргуме́нт, до́вад, до́каз

2) матэм. незале́жная пераме́нная

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bewéis m -es, -e до́каз, аргуме́нт;

éinen ~ von etw. (D) gében* [líefern] даказа́ць што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dárlegung f -, -en

1) выклада́нне, выка́званне; тлумачэ́нне; прадстаўле́нне (праекта і г.д.)

2) устанаўле́нне, до́каз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erdrückend a які́ [што] падаўля́е [прыгнята́е];

éine ~e Árbeit ця́жкая [знясі́льваючая] пра́ца [рабо́та];

ein ~er Bewéis неаспрэ́чны до́каз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlágend a тра́пны, перакана́ўчы;

~er Bewéis перакана́ўчы до́каз;

~e Wétter pl горн. рудні́чны газ

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wáhrheitsbeweis m -es, -e до́каз і́сціны;

den ~ führen юрыд. дака́зваць і́сціну;

den ~ ántreten* прысту́піць да до́казу і́сціны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hándfest a ду́жы, ма́жны, мо́цны;

éine ~e Ábfuhr рашу́чы адпо́р;

~er Bewéis ва́жкі до́каз;

~е Kritík дзелава́я кры́тыка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

evidence

[ˈevɪdəns]

1.

n.

1) знак -у m.; до́вад -у m.

2) Law

а) до́каз -у m., сьве́дчаньне n.

б) сьве́дка -і m. & f.

2.

v.t.

1) я́сна пака́зваць, быць до́вадам, даво́дзіць

2) падтрыма́ць сьве́дчаньнем

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tangible

[ˈtændʒəbəl]

1.

adj.

1) які́ мо́жна абма́цаць, успрыня́ць до́тыкам

2) рэа́льны; факты́чны; відаво́чны, выра́зны

tangible evidence — відаво́чны до́каз

3) матэрыя́льны, ная́ўны

Real estate is tangible property — Нерухо́мая маёмасьць

2.

ная́ўная ўла́снасьць

3.

n.

матэрыя́льныя ва́ртасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

witness

[ˈwɪtnəs]

1.

n.

1) сьве́дка -і m. & f.

2) сьве́дчаньне n., до́вад, до́каз -у m.

The man’s fingerprints bore witness to his guilt — Адбі́ткі па́льцаў бы́лі до́казам віны́ чалаве́ка

2.

v.t.

1) быць сьве́дкам

He witnessed the accident — Ён быў сьве́дкам няшча́снага вы́падку

2) сьве́дчыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)