Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
storm
[stɔrm]1.
n.
1) бу́раf., шторм -у m.
2) навальні́ца f.
3) пяшча́ны урага́н (у пусты́ні)
4) Figur. град -у m.
a storm of arrows — град стрэ́лаў
5) пато́к -у m.
a storm of tears — пато́к сьлёзаў
6) Milit. штурм -у m.
The castle was taken by storm — За́мак быў узя́ты шту́рмам
2.
v.t.
1) бушава́ць (пра бу́ру, ве́цер)
2) Figur. бушава́ць, шале́ць ад зло́сьці
3) Figur. не́сьціся, імкну́цца зь сі́лай
to storm out of the room — вы́скачыць з пако́ю
4) Milit. штурмава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
падня́цца
1. (перамясціццаўверх) sich erhében*; sich áufrichten (выпрастацца); áufstehen vi (s) (устаць);
2. (наверх) stéigen*vi (s); hináufgehen*vi (s) (унапрамкуадтаго, хтогаворыць); heráufkommen*vi (s) (унапрамкудатаго, хтогаворыць);
3. (павялічыцца) stéigen*vi (s), sich erhöhen;
4. (палепшыцца) sich verbéssern;
5. (узнікнуць, пачацца) entstéhen*vi (s), begínnen*vi; sich erhében*;
падняла́ся бу́ра ein Sturm erhob sich;
падня́ўся пыл der Staub wírbelte auf;
падняло́ся паўста́нне ein Áufstand erhób sich;
5. (абпасевах) áufgehen*vi (s);
падня́цца з пасце́лі (пасляхваробы) áufkommen*vi (s), auf die Béine kómmen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
узня́цца
1.кніжн. (падняццаўверх) stéigen*vi (s); hináufgehen*vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufkommen*vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць);
узня́цца на гару́ auf éinen Berg stéigen*, éinen Berg bestéigen* [erstéigen*];
узня́цца па схо́дах die Tréppe hináufsteigen* [hináufgehen*];
2. (стацьвышэйпаўзроўню) stéigen*vi (s), sich erhöhen;
цэ́ны ўзнялі́ся die Préise sind gestíegen; die Préise sind in die Höhe geschnéllt;
3. (устаць, падняцца) sich erhében*, sich áufrichten, áufstehen*vi (s);
узня́цца з ме́сцаў sich von den Sítzen erhében*;
4. (пачацца, узнікнуць) sich erhében*, áuftauchen vi (s); áufwirbeln vi (прапыл);
узня́ўся шум es entstánd ein Lärm;
узняла́ся бу́ра ein Sturm erhób sich
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
légen
1.vt
1) кла́сці, палажы́ць;
von sich (D) etw. ~ зняць з сябе́што-н. (частку вопраткі);
ein Schloss vor die Tür ~ паве́сіць замо́к на дзве́ры
2) укла́дваць (трубы); ста́віць (міны);
den Fúßboden ~ насціла́ць падло́гу
3) садзі́ць (бульбу і т.п.)
4):
Éier ~ не́сці [кла́сці] я́йкі;
j-m Kárten ~ варажы́ць каму́-н. на ка́ртах;
Wert [Gewícht] auf etw. (A) ~ надава́ць значэ́нне чаму́-н.;
den Grund zu etw. (D) ~ пакла́сці асно́ву чаму́-н.;
den Hund an die Kétte ~ пасадзі́ць [навяза́ць] саба́ку на ланцу́г;
ein Haus in Ásche ~ спалі́ць дом датла́ [дашчэ́нту];
in Trümmer ~разруйнава́ць зруйнава́ць, разбуры́ць;
Híndernisse in den Weg ~ рабі́ць перашко́ды;
j-metw. (A) zur Last ~ абвінава́чваць каго́-н. у чым-н.
2.~, sich
1) кла́сціся, лажы́цца;
sich zu Bett ~ кла́сціся спаць;
sich vor Ánker ~ стаць на я́кар
2) сціха́ць;
der Sturm légte sichбу́ра сці́хла;
sich auf etw. (A) ~ энергі́чна бра́цца за што-н.;
sich aufs [auf das] Bítten ~ перайсці́ да про́сьбаў;
sich für j-n ins Zeug ~ заступі́цца за каго́-н.;
sich in die Rúder [ins Rúder] ~ нале́гчы на вёслы; заўзя́та ўзя́цца за спра́ву; разм. наці́снуць на што-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)