Verbum

гры́мнуць

1. (загрымець) knállen vi, kráchen vi; dónnern vi, dröhnen vi (пра гром і г. д.);

2. (прагучаць) erschállen* vi (s), ertönen vi (s);

гры́мнуў арке́стр das Orchester [-´kɛ-] sétzte ein;

3. перан. (пачацца) zum Áusbruch kómmen*, áusbrechen* vi (s);

гры́мнула вайна́ разм. ein Krieg brach aus

інтэрва́л м.

1. (пра час) Intervall [-´val] n -s, -e, Zéitabstand m -(e)s, -stände; Zwíschenzeit f -, -en; Zéitspanne f -, -n;

2. муз. Intervall [-´val] n -s, -e, Tónabstand m -(e)s, -stände;

3. (адлегласць) Intervall [-´val] n -s, -e, Ábstand m -(e)s, -stände; Zwíschenraum m -(e)s, -räume

сто́йка​^II ж.

1. вайск., спарт. Stíllstehen n -s;

2. (у гімнастыцы – становішча цела галавой уніз) Stand m -(e)s;

сто́йка на рука́х Hándstand m;

сто́йка на галаве́ Kópfstand m;

3. паляўн. Ánstand m -(e)s, - stände, Stéllung f -, -en;

зрабі́ць сто́йку (пра сабаку) stehen* vi

сутыкну́цца

1. zusámmenstoßen* vi (s); zusámmenprallen vi (s), aufeinánderprallen;

2. (сустрэцца) zusámmentreffen* vi (s), aufeinánder stóßen*; einánder begégnen (сустрэцца);

мы паві́нны бу́дзем яшчэ́ сутыкну́цца з гэ́тым wir wérden noch damít zu tun háben;

3. перан. (уступіць у супярэчнасць) aneinánder geráten*; aufeinánder stóßen, kollidíeren vi (пра інтарэсы)

сча́хнуць разм.

1. (змарнець) verkümmern vi (s), dahínsiechen vi (s), dahínschwinden* vi (s);

сча́хнуць ад марко́ты sich vor Séhnsucht verzéhren, vor Séhnsucht vergéhen* (па кім-н., чым-н. nach D);

2. (зрабіцца хворым, схуднець і г. д.) krank wérden, ábmagern vi (s); versíegen vi (s) (пра сілы)

укусі́ць

1. (раніць, прычыніць боль) béißen* vt; stéchen* vt (пра насякомае);

◊

яка́я му́ха яго́ ўкусі́ла? разм. ≅ was ist ihm in die Króne gefáhren?, wélche Laus ist ihm denn über die Léber geláufen?;

2. (надкусіць) ánbeißen* vt;

3. разм. (з’есці, паесці чаго-н.) étwas éssen*, áufessen* vt

це́ста н.

1. кул. Teig m -(e)s;

здо́бнае це́ста Bútterteig m;

слаёнае це́ста Blätterteig m;

це́ста падыхо́дзіць der Teig geht auf;

2. (густая маса чаго-н.) (téigige) Másse f -, Brei m -(e)s, -e, Schlémpe f -, -n;

◊

быць з аднаго́ це́ста ≅ (пра людзей) gléichen [éines] Schláges sein