Verbum

сумле́нне н. Gewíssen n -s;

го́лас сумле́ння die Stímme des Gewíssens;

згрызо́ты сумле́ння Gewíssensbisse pl;

свабо́да сумле́ння Gewíssensfreiheit f -;

са спако́йным сумле́ннем séelenruhig;

без усяля́кага сумле́ння gewíssenlos; um die Wáhrheit zu ságen;

мець на сваі́м сумле́нні auf dem Gewíssen háben;

◊

дзе́ля ачы́сткі сумле́ння zur Berúhigung des Gewíssens;

рабі́ць гешэ́фты з сумле́ннем gégen das (éigene) Gewíssen hándeln;

з чы́стым сумле́ннем mit gútem Gewíssen, in gútem Gláuben;

нячы́стае сумле́нне спаць не дае́ ≅ bös’ Gewíssen, böser Gast, wéder Rúhe, wéder Rast

узбіва́цца, узбі́цца

1. (напорвацца, натыкацца) stóßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf, an A); sich áufspießen (на цвік і г. д.);

2. (нечакана сустрэцца з чым-н. непрыемным) únerwartet begégnen (на каго-н., што-н. D);

3. разм. (з цяжкасцю ўзлезці на што-н.) sich hináufarbeiten, (mit Mühe) erkléttern vt;

ён узбі́ўся на воз er klétterte auf den Wágen;

4. (здабыць, прыдбаць) áuftreiben* vt, (mit Mühe) verscháffen vt;

◊

узбіва́цца на капе́йку [на не́йкія гро́шы] zu Geld kómmen*

упэ́ўненасць ж.

1. (перакананасць) Überzéugung f -;

вы́казаць упэ́ўненасць у чым-н. séiner Überzéugung Áusdruck gében*, séine Überzéugung zum Áusdruck bríngen*;

2. (вера, адчуванне пэўнасці) Gewíssheit f -, -en; Sícherheit f -; Zúversicht f -;

упэ́ўненасць у сваі́х сі́лах das Vertráuen auf die éigenen Kräfte;

упэ́ўненасць у сабе́ Sélbstvertrauen n -s, Sélbstsicherheit f -;

упэ́ўненасць у за́ўтрашнім дні gesícherte Zúkunft;

упэ́ўненасць у перамо́зе Síegeszuversicht f;

з упэ́ўненасцю sícher, zúversichtlich, vóller Überzéugung [Zúversicht];

сцвярджа́ць што-н. з упэ́ўненасцю etw. mit áller Gewíssheit beháupten

уско́кваць, уска́кваць

1. áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s); in die Höhe fáhren*;

уско́кваць з ме́сца vom Platz áufspringen*;

уско́кваць ад спо́лаху vor Schreck áuffahren*;

уско́кваць з ло́жка vom Bett áufspringen*;

2. (куды-н.) hinéinspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць):

уско́кваць у ваго́н in den Wágen áufspringen*;

уско́кваць на каня́ sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (пра больку, гузак і г. д.) sich bílden, síchtbar wérden

віра́ж​^I м. Kúrve [-və і -fə] f -, -n;

пло́скі віра́ж wéite Kúrve;

круты́ віра́ж énge [schárfe] Kúrve;

ісці́ ў віра́ж in die Kúrve gehen*;

вы́йсці з віражу́ die Kúrve verlássen*, aus der Kúrve kómmen*;

вы́канаць віра́ж éine Kúrve dréhen

кірава́цца

1. (дзейнічаць у адпаведнасці з чым-н.) sich ríchten (nach D); sich léiten lássen* (von D); áusgehen* vi (s) (von D);

2. (трымаць кірунак) in Ríchtung (N або G) géhen*, sich begében*, sich (hín)wénden*

паўсло́ва н.:

на паўсло́ва auf ein Wort, auf ein paar Wórte;

на паўсло́ве (спыніць, абарваць) mítten im Satz;

ні паўсло́ва kéine Sílbe;

з паўсло́ва (зразумець, здагадацца і г. д.) bei der érsten Ándeutung, sofórt, auf Ánhieb

адце́нне н. (колеру, гуку і г. д.) Schattíerung f -, -en;Tönung f -, -en, Ton m -(e)s, Töne; Stich m -(e)s, -e, Fárbton m (колеру);

з чырво́ным адце́ннем mit éinem Stich ins Róte; rot getönt [schattíert]