gravel
[ˈgrævəl]
1.
n.
1) жвір -у m., жарства́ f.
2) Med. мачавы́я камяні́
3) Obsol. пясо́к -ку́ m.
2.
v.t.
1) высыпа́ць жарство́й
2) ста́віць у тупі́к; бянтэ́жыць, зьдзіўля́ць
3) садзі́ць карабе́ль на меліну́
3.
adj.
1) рэ́зкі, ахры́плы, непрые́мны (пра го́лас)
2) шо́рсткі, жарсьцьвяны́, жві́рысты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
animal
[ˈænɪməl]
1.
n.
1) жыва́я істо́та
2) жывёліна, жывёла f.
pigs, cows, geese and various other animals — сьві́ньні, каро́вы, гу́сі ды ро́зная і́ншая жывёла
3) зьвер, жывёліна (пра чалаве́ка)
2.
adj.
1) жывёльны, зьвяры́ны
2) цяле́сны, фізы́чны
•
- a little animal
- a young wild animal
- wild animal
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
snort
[snɔrt]
1.
v.i.
1) пы́рхаць, фы́ркаць; храпці́
The horse snorted — Конь хроп
2) пы́хкаць (пра параво́з)
3) чмы́хаць
“Indeed!” snorted my aunt — “Запраўды́!” — чмы́хнула мая́ цётка
4) informal ню́хаць (нарко́тык)
2.
n.
1) пы́рханьне, фы́рканьне n.; храп -у m. (каня́)
2) пы́хканьне n.
3) чмы́ханьне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
scharf
1. a во́стры
2) рэ́зкі, прані́злівы
3) е́дкі
4) во́стры, то́нкі (пра слых)
5) мо́цны (пра акуляры);
~e Patrónen баявы́я патро́ны [набо́і];
ein ~er Schuss тра́пны стрэл;
auf j-n [auf etw.] ~ sein мо́цна ціка́віцца кім-н. [чым-н.]; разм. пра́гнуць, мо́цна хаце́ць [жада́ць] (чаго-н.), ква́піцца (на што-н.)
2. adv
1) во́стра (навастрыць)
2) дакла́дна; ува́жліва; пі́льна;
~ bewáchen пі́льна ахо́ўваць
3) рашу́ча; рэ́зка; энергі́чна;
~ dúrchgreifen* прыня́ць рашу́чыя ме́ры;
~ máchen падбухто́рваць, ве́сці кампа́нію супро́ць каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
sínken* vi (s)
1) па́даць, апуска́цца; паніжа́цца;
den Kopf ~ lássen* апусці́ць галаву́; паве́сіць галаву́, па́даць ду́хам;
in Óhnmacht ~ млець, тра́ціць прыто́мнасць;
den Mut ~ lássen* па́даць ду́хам;
die Stadt sank in Trümmer [in Ásche] го́рад ператварыўся ў руі́ны;
er ist in méiner Áchtung gesúnken ён паў у маі́х вача́х
2) апуска́цца (пра туман, паветраны шар і да т.п.);
die Sónne sinkt со́нца захо́дзіць
3) ісці́ [апуска́цца] на дно
4) памянша́цца, слабе́ць (пра ўплыў, давер і г.д.)
5) апуска́цца, па́даць (маральна)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verfállen* vi (s)
1) прыхо́дзіць да заняпа́ду;
in éinen Féhler ~ памыля́цца;
auf den Gedánken ~ прыйсці́ да ду́мкі
2) слабе́ць (пра хворага)
3) фін. канча́цца (пра тэрмін);
der Wéchsel ist ~ тэ́рмін вэ́ксаля ско́нчыўся
4) (D) перахо́дзіць ва ўлада́нне (да каго-н.), дастава́цца (каму-н.);
er ist séinem Freund ganz ~ ён ца́лкам пад ула́дай [уплы́вам] свайго́ ся́бра
5) (D) быць асу́джаным (на смерць і г.д.)
6) (in A) упада́ць (у роспач і г.д.);
in Zorn ~ прыйсці́ ў лю́тасць, раз’ю́шыцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wild a
1) дзі́кі;
ein ~es Schwein дзік;
das Pferd wúrde ~ конь спужа́ўся
2) дзі́кі, першабы́тны; некрану́ты;
ein ~er Bart разлахма́чаная барада́
3) дзі́кі, буя́ны; шалёны;
ganz ~ auf etw. (A) sein разм. мо́цна жада́ць чаго́-н.;
~ wérden ашале́ць, уз’ю́шыцца, раззлава́цца;
da könnte man ~ wérden! разм. мо́жна звар’яце́ць [з глу́зду з’е́хаць]!
4) бу́рны, бурлі́вы (пра мора, час)
5) неарганізава́ны; нелега́льны (пра гандаль);
éine ~e Éhe свабо́дны [незарэгістрава́ны] шлюб;
◊
die Wílde Jagd, das Wílde Heer ням. міф. дзі́кае палява́нне, чарада́ [пло́йма] дзі́кіх паляўні́чых [браканье́раў]; міф. ду́шы паме́рлых
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
éinhacken
1. vt
1) (in A) біць [кі́ркай] (па чым-н.)
2) (in A) уціна́цца (кіпцюрамі ў што-н.)
3) дро́бна насяка́ць (мяса і г.д.)
2. vi (auf A) напада́ць (на каго-н.) (пра драпежную птушку, тс. перан.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
erklären
1. vt
1) тлума́чыць, растлума́чваць
2) аб’яўля́ць, абвяшча́ць
3) (zu D) прызнача́ць (кім-н.)
4) (für A) прызнава́ць (за каго-н.), лічы́ць (кім-н.)
2. ~, sich
1) выка́звацца; рабі́ць зая́ву, заяўля́ць (пра што-н.)
2) тлума́чыцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Leim m -(e)s, -e клей;
(ganz) aus dem ~ géhen* рассо́хнуцца [раскле́іцца] (пра мэблю);
◊
j-m auf den ~ géhen* [kríechen*] папа́сціся каму́-н. на ву́ду [ву́дачку, кручо́к];
j-n auf den ~ lócken [führen] злаві́ць каго́-н. на ву́ду, ашука́ць [падману́ць] каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)