Verbum

ábwesend a

1) адсу́тны;

~ sein адсу́тнічаць

2) перан. рассе́яны, няўва́жлівы

ábwiegen* vt

1) узва́жваць; адва́жваць; ва́жыць

2) перан. узва́жваць, абду́мваць

áufknacken vt раску́сваць [раско́лваць] шчыпца́мі (арэх); перан. рашы́ць (якую-н. задачу)

áuslaugen vt хім. вымыва́ць; перан. смакта́ць со́кі (з каго-н.)

Bíldfläche f -, -n экра́н;

auf der ~e erschéinen* перан. з’яві́цца

Brándung f -, -en

1) (марскі́) прыбо́й

2) перан. шум, гру́кат

dämmen vt

1) гідр. ста́віць запру́ду

2) перан. стры́мліваць, прыглу́шаць

éllenlang a

1) даўжынёй у ло́каць

2) перан. на́дта до́ўгі

entwírren

1. vt разблы́тваць (тс. перан.)

2. ∼, sich выблы́твацца, выкру́чвацца

erkálten vi (s) астыва́ць; ахало́джвацца, рабі́цца хало́дным, ахало́джваць (тс. перан.)