Verbum

räumen vt

1.

1) прыбіра́ць

2) ачышча́ць, вызваля́ць ме́сца;

etw. beiséite ~ адсу́нуць што-н. убо́к

3) эвакуі́раваць, пакіда́ць, вызваля́ць;

aus dem Wege ~ прыбра́ць з даро́гі;

das Schláchtfeld ~ пайсці́ з по́ля бі́твы, адступі́ць

4) марск. тра́ліць

2. vi капа́цца;

in [únter] Papíeren ~ капа́цца ў папе́рах

schélten*

1. vt (wegen G) свары́цца, ла́яць (за што-н.);

j-n únehrlich ~ папрака́ць каго́-н. у несумле́ннасці

2. vi (über A) свары́цца (з-за чаго-н.); (auf a) ла́яць (каго-н., што-н.)

3. ~, sich (mit D) свары́цца (з кім-н.)

Schloss I n -es, Schlösser замо́к;

ein ~ vórhängen* паве́сіць замо́к;

die Tür fiel ins ~ дзве́ры зачыні́ліся (з трэ́скам);

die Tür ins ~ wérfen* зачыні́ць дзве́ры (з трэ́скам);

◊

er hat ein ~ vor dem Mund ён маўклі́вы;

hínter ~ und Ríegel пад замко́м, за кра́тамі, у турме́

Schluss m -es, Schlüsse

1) кане́ц, заключэ́нне;

nun ist áber ~! цяпе́р кане́ц!, хо́піць!;

zum ~ у заключэ́нне;

~ máchen mit etw. (D) пако́нчыць з чым-н.

2) высно́ва, вы́вад, заключэ́нне;

aus etw. (D) Schlüsse zíehen* рабі́ць высно́вы з чаго́-н.;

zum ~ kómmen* прыйсці́ да высно́вы

verkéhren I vi

1) (bei D) (часта) быва́ць (у каго-н.); (mit D) падтры́мліваць зно́сіны [знаёмства] (з кім-н.);

mit j-m bríeflich ~ перапі́свацца з кім-н.

2) хадзі́ць, курсі́раваць, рабі́ць рэ́йсы;

éine Stráßenbahn verkéhrt auf díeser Líni¦e па гэ́таму маршру́ту хо́дзіць трамва́й

zusámmenstoßen*

1. vt

1) сутыка́ць

2) злуча́ць упрыты́к

3) растаўчы́

2. vi (s) (mit D)

1) сутыкну́цца (з кім-н., чым-н., тс. перан.);

mit den Gläsern ~ чо́кацца

2) вайск. устанаві́ць баяву́ю су́вязь (з кім-н., чым-н.)

3) межава́цца; датыка́цца, дакрана́цца

zúschlagen*

1. vt

1) закало́чваць, забіва́ць

2) зачыня́ць (з трэскам), зачыня́ць

3) камерц. прыбаўля́ць, дапла́чваць

4) (j-m) штурхну́ць, кі́нуць, пасла́ць удара́м (што-н. каму-н.)

5) (j-m) прырэ́заць (зямлю каму-н.)

2. vi (auf A) накі́нуцца з кулака́мі (на каго-н.)

Rücken m -s, -

1) спі́на;

hínter dem ~ за спі́най; перан. тс. за во́чы;

j-m den ~ zéigen [zúwenden*] павярну́цца да каго́-н. спі́най; перан. тс. парва́ць з кім-н. адно́сіны;

es läuft mir kalt über den ~ у мяне́ маро́з па спі́не прабяга́е

2) вайск. тыл;

j-m in den ~ fállen* напа́сці на каго́-н. з ты́лу; нане́сці каму́-н. уда́р у спі́ну;

in den ~ géhen* захо́дзіць з ты́лу;

im ~ у бліжэ́йшым ты́ле;

im ~ fássen ахапі́ць з ты́лу;

sich (D) den ~ décken забяспе́чыць сабе́ адступле́нне

3) хрыбе́т (горны)

4) карашо́к (кнігі, квітка)

5) абу́х

únter I prp

1) (a – на пытанне «куды́?», D – на пытанне «дзе?») пад;

~ dem Tisch пад стало́м;

~ den Tisch пад стол; сяро́д, памі́ж;

er saß ~ den Zúschauern ён сядзе́ў памі́ж [сяро́д] гледачо́ў

2) (D) ніжэ́й, ме́ней, менш;

etw. ~ dem Preis verkáufen прада́ць што-н. ніжэ́й цаны́;

nicht ~ zehn Jáhren не маладзе́й за дзе́сяць гадо́ў

3) (D) пры, з, пад;

~ der Bedíngung пры ўмо́ве, з умо́вай;

~ Tränen са сляза́мі, з пла́чам

4) пры, y час(д);

~ Wílhelm I. пры Вільге́льме Пе́ршым

5) ад (з прычы́ны);

~ der Hítze léiden* паку́таваць [марне́ць] ад спёкі