Verbum

адда́ча ж.

1. (дзеянне) Ábgabe f -, -n;

2. (ружжа) Rückstoß m -es, -stöße;

3. тэх. (карысны эфект) Wírkungsgrad m -es, -e; Nútzef fekt m -(e)s, -e;

працава́ць з по́ўнай адда́чай vóller Híngabe árbeiten

агу́льны

1. (сумесна з іншымі) geméinsam, geméin; geméinschaftlich;

агу́льная рабо́та geméinschaftliche [geméinsame] Árbeit;

2. (сукупны) Gesámt-; állgemein;

агу́льная су́ма Gesámtbetrag m -(e)s, - träge;

агу́льнае ўра́жанне Gesámteindruck m -(e)s, -drücke;

агу́льнае ме́сца öffentlicher Platz [Ort]

лёгкасць ж.

1. gerínges Gewícht;

2. (няцяжкасць) Léichtigkeit f -, -en;

3. (спрытнасць) Gewándtheit f -;

лёгкасць хады́ Léichtfüßigkeit f -;

лёгкасць мо́вы Rédegewandtheit f -, Zúngenfertigkeit f -;

зрабі́ць што-н. з лёгкасцю etw. mit léichter Hand máchen

пераве́сціся

1. (з аднаго месца на другое і г. д.) sich versétzen lássen*;

2. (знікнуць) verschwínden* vi (s); áusgehen* vi (s), álle sein [werden] (пра грошы, тавары і г. д.); áussterben* vi (s) (пра жывёл)

публі́чны öffentlich;

публі́чная бібліятэ́ка öffentliche Bibliothék;

публі́чны дом Fréudenhaus n -es, -häuser, Bordéll n -(e)s, -e;

публі́чнае пра́ва юрыд. öffentliches Recht;

уст. камерц. публі́чныя таргі́ öffentliche Verstéigerung;

прадава́ць з публі́чных тарго́ў verstéigern vt

рабі́цца

1. (прыходзіць у які-н стан) wérden* vi (s);

2. (здзяйсняцца) geschéhen* vi (s), vórgehen* vi (s);

што тут ро́біцца? was geht hier vor?;

што з ім ро́біцца? was ist mit ihm los?

стру́жка ж. Span m -(e)s, Späne, Hóbelspan m;

металі́чная стру́жка Metállspäne pl;

пакава́льная стру́жка Hólzwolle f -;

◊

здыма́ць стру́жку з каго-н. (разм.) j-n zwíebeln; j-m das Fell über die Óhren zíehen*

толк м.

1. (сэнс) Sinn m -(e)s;

2. (карысць, вынік) Nútzen m -s, Vórteil m -(e)s;

з толкам verständig; mit Sinn und Vórteil;

без толку sínnlos, únvernünftig; nútzlos, vergébens (без карысці, дарма)

увагну́ць

1. (сагнуць, уціснуць унутр) (hin)éinbiegen* vt;

2. (нагнуць, схіліць плечы, шыю) néigen vt, níederbeugen vt, sénken vt;

увагну́ць галаву́ den Kopf sénken;

3. (з цяжкасцю сагнуць) bíegen* vt, krümmen vt, béugen vt

усведамле́нне н.

1. Bewússtsein n -s;

2. (яснае разуменне чаго-н.) Bewússtsein n -s;

усведамле́нне абавя́зку Pflíchtbewusstsein n;

усведамле́нне неабхо́днасці die Éinsicht in die Nótwendigkeit;

з по́ўным усведамле́ннем чаго-н. in vóllem Bewússtsein (G)