глухата́ ж.

1. (адсутнасць слыху) Táubheit f -;

2. разм. (глухое месца) ábgelegener Ort, Éinöde f -, -n; Díckicht n -(e)s, -e (у лесе)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даку́ль прысл. разм.

1. (да якога месца?) bis wohín?; bis zu wélcher Stélle?

2. (да якога часу?, як доўга?) wie lánge?; bis wann?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саста́віць, састаўля́ць

1. (у адно месца) zusámmenstellen vt, zusámmensetzen vt;

2. (атрымаць што-н цэлае; утварыць) bílden vt; míschen vt, míxen vt (змяшаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дату́ль прысл., разм.

1. (да таго месца) bis dahín; bis dorthín;

2. (да таго часу) bis zu der Zeit; bis dahín; so lánge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

entrance

[ˈentrəns]

n.

1) увахо́д -у m. (дзе́яньне й ме́сца), зае́зд -у m.

entrance hall — прыхо́жы пако́й, се́ні

2) дазво́л на ўвахо́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

repository

[rɪˈpɑ:zətɔri]

n. -ries

1) ме́сца, скры́ня для трыма́ньня рэ́чаў; склад -у m

2) асо́ба, яко́й даве́раная яка́я-н. рэч або́ таямні́ца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

setting

[ˈsetɪŋ]

n.

1) ра́мка f. (карці́ны); апра́ва (ка́меня)

2) дэкара́цыя (спэкта́кля)

3) ме́сца, час дзе́і (п’е́сы або́ рама́на)

4) асяро́дзьдзе n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

berth

[bɜ:rӨ]

1.

n.

1) ло́жак -ка m., палі́ца для спа́ньня

2) я́карная стая́нка ў по́рце, ме́сца прыстава́ньня

3) во́льная прасто́ра для манэўрава́ньня вадапла́вам

4) каю́ты на караблі́

2.

v.t.

1) дава́ць ме́сца спаць

2) ста́віць вадапла́ў на я́кар

3.

v.i.

прывя́зваць (ло́дку на я́кар), прыста́ць

•

- give a wide berth

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Tréffpunkt m -es, -e

1) збо́рны пункт, яўка, ме́сца сустрэ́чы [спатка́ння]

2) вайск. кро́пка папада́ння (пры стральбе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

híngehören vi (D)

1) нале́жаць, адно́сіцца (да каго-н., да чаго-н.)

2) быць да ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)