good

[gʊd]

1.

adj. better, best

1) до́бры, до́бранькі

good boy (girl) — малайчы́на -ы m. & f.

2) пра́вільны

3) до́бры, ве́тлы, добразы́члівы; прыхі́льны, спага́длівы

a good word — до́брае сло́ва

4) до́бры, лю́дзкі (чалаве́к)

5) пэ́ўны, надзе́йны; крэдытаздо́льны

6) запра́ўдны, непадро́блены (гро́шы)

7) кары́сны, памо́цны

a good deal — шмат; шмат які́я, мно́гія

as good as — ама́ль такса́ма, ама́ль

for good — назаўсёды; канча́льна, канчатко́ва

good while — до́сыць до́ўга

make good —

а) варо́чаць, вярну́ць; апла́чваць, кампэнсава́ць; замяні́ць

б) вы́канаць, спо́ўніць

2.

n.

1) кары́сьць f., пажы́так -ку m.

2) дабро́ n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Mund m -(e)s, Münder

1) рот, ву́сны;

(wie) aus inem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;

~ hlten*! груб. маўча́ць!;

ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];

er ist nicht auf den ~ gefllen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;

kein Blatt vor den ~ nhmen* гавары́ць не саро́меючыся;

den ~ uftun* раскры́ць рот;

inen grßen ~ hben хвалі́цца;

in ller (Lute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;

j-m den ~ stpfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);

j-m nach dem ~е rden [sprchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;

j-m das Wort vom [aus dem] ~ nhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;

an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых

2) ду́ла (вінтоўкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

breathe

[bri:ð]

1.

v.i.

1) ды́хаць

2) перадыхну́ць, адсапсьці́ся, адпачы́ць

At last there is time to breathe — Нарэ́шце знайшо́ўся час перадыхну́ць

3) лёгка дзьмуць, ве́яць (пра ве́цер)

4) жыць, быць жывы́м

2.

v.t.

1) удыха́ць, ды́хаць

to breathe poisonous fumes — удыха́ць атру́тныя выпарэ́ньні

2) дава́ць адпачы́ць

The rider breathed his horse — Ко́ньнік даў адпачы́ць каню́

3) шапта́ць; каза́ць

not to breathe a word — не прагавары́цца ні сло́вам, ня пі́скнуць ні сло́ва, трыма́ць у сакрэ́це

4) перадава́ць; ды́хаць чым

5) Figur. удыха́ць, натхня́ць

to breathe new life into an organization — ажыві́ць арганіза́цыю

- breathe a vein

- breathe easy

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

perfect

1. [ˈpɜ:rfɪkt]

adj.

1) беззага́нны; даскана́лы

2) высо́ка кваліфікава́ны, майстэ́рскі

a perfect golfer — выда́тны гуле́ц у го́льф

3) цэ́лы; по́ўны

а) The set was perfect; nothing was missing — Кампле́кт быў по́ўны, нічо́га не бракава́ла

б) in perfect security — у по́ўнай бясьпе́цы

в) He was a perfect stranger to us — Ён быў зусі́м чужы́м чалаве́кам для нас

4) зако́нчаны (час)

5) Bot. які́ ма́е тычы́нкі й пе́сьцікі (пра кве́тку)

2. [pərˈfekt]

v.t.

1) паляпша́ць, удаскана́льваць

2) рабі́ць апо́шнія штрыхі́, дапрацо́ўваць (карці́ну, рама́н)

3) зака́нчваць

3.

n.

фо́рма або́ сло́ва ў зако́нчаным ча́се

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ко́рань м.

1. Wrzel f -, -n;

ко́рань зу́ба Zhnwurzel f;

2. матэм. Rdix f -, -dizes, Wrzel f;

пака́зчык ко́раня Wrzelexponent m -en, -en;

знак ко́раня Wrzelzeichen n -s, -;

квадра́тны ко́рань Quadrtwurzel f;

здабыва́ць ко́рань die Wrzel zehen*, radizeren vt;

3. грам. Wrzel f;

ко́рань сло́ва Wrzel des Wrtes;

ко́рань зла [лі́ха] die Wrzel des Übels;

вы́рваць з ко́ранем mit der Wrzel usrotten, mit Stumpf und Stiel usrotten;

пусці́ць карані́ Wrzeln schlgen*;

урасці́ караня́мі sich inwurzeln;

увахо́дзіць сваі́мі караня́мі ў глыбо́кую старажы́тнасць tief im ltertum wrzeln;

глядзе́ць у ко́рань (iner Sche) auf den Grund ghen* [kommen*];

ко́рань жыцця́ (жэнь-шэнь) Gnseng m -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

it

[ɪt]

1.

pron.

1) ён, яна́, яно́

poss. – its яго́ны, е́йны, яго́ны

pl. n. – they яны́

poss. – their or theirs і́хні

obj. – them яны́

demonstr. гэ́та, вось

Here is your paper; read it — Вось твая́ газэ́та, чыта́й яе́

2) у ро́лі дзе́йніка зь безасабо́вым дзеясло́вам

it is raining — Ідзе́ дождж

it is cold — Хало́дна

it snows in winter — Узі́мку ідзе́ сьнег . 3. у ро́лі дапаўне́ньня

He thinks he’s it — Ён лічыць сябе́ не́чым ва́жным

2.

n.

1) (у гу́льнях) гуле́ц, які́ му́сіць лавіць, шука́ць, адга́дваць

2) informal не́шта прыва́бнае, апо́шняе сло́ва мо́ды

She has it — Яна́ ма́е не́шта прыва́бнае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

of

[ʌv, unstressed əv]

prep.

1) (слу́жыць для выка́званьня прынале́жнасьці, матэрыя́лу, я́касьці)

the house of my ancestors — дом маі́х про́дкаў

2) з

a house of bricks — дом з цэ́глы

a house of six rooms — дом з шасьці́ пако́яў

a look of pity — жа́лю ва́рты вы́гляд

a man of his word — чалавек сло́ва

3) ад; пра

north of Ottawa — на по́ўнач ад Ата́вы

to think well of someone — до́бра ду́маць пра каго́-н.

the news of the victory — ве́стка пра перамо́гу

- die of grief

- one of them

- of late years

- smell of onions

- the drinking of water

- the writings of Shakespeare

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drop

[drɑ:p]

1.

n.

1) кро́пля f.

2) крыха́ f. (чаго́-н.)

3) рапто́ўнае зьніжэ́ньне; зьмяншэ́ньне

a drop in prices — зьніжэ́ньне цэ́наў

2.

v., (-pp-)

1) ка́паць

2) па́даць

3) рапто́ўна зьніжа́цца, зьмянша́цца

4) пакіда́ць; перапыня́ць (рабо́ту, тэ́му)

Let the matter drop — Пакі́ньма пра гэ́та гу́тарыць

5) прапуска́ць

You dropped something — Вы не́шта прапусьці́лі

6) сьціша́ць, паніжа́ць

to drop the voice — сьці́шыць го́лас

7) прапушча́ць, прапуска́ць

This word can be dropped from the sentence — Гэ́тае сло́ва ў ска́зе мо́жа быць прапу́шчанае

- drop in the bucket

- Drop it!

- Drop me a line

- drop out

- drop over

- drop off

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hne

1. prp (a)

1) без;

~ Zwifel безумо́ўна, бясспрэ́чна

2) акрамя́, без;

~ witeres акрамя́, не лі́чачы, без;

~ Spaß без жа́ртаў, у гэ́тым ёсць зе́рне і́сціны

3):

das ist nicht (so) ~ разм. гэ́та ма́е сэнс

2. cj:

~ dass без таго́, каб;

nicht ~ zu не без таго́, каб;

~ zu lsen не чыта́ючы;

~ zu sprchen нічо́га не ка́жучы;

~ auch ein Wort gesgt zu hben не сказа́ўшы ні сло́ва;

~ dass er weiß без яго́ ве́дама

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узя́ць

1. nhmen* vt; ergrifen* vt (кніжн..);

узя́ць кій inen Stock nhmen*;

узя́ць наза́д zurücknehmen* vt;

узя́ць пад руку́ каго-н. sich bei j-m inhaken, j-n nterhaken;

узя́ць на буксі́р bschleppen vt, in Schlepp nhmen*;

2. (з сабой) mtnehmen* vt;

узя́ць рабо́ту дадо́му die rbeit mit nach Huse nhmen*;

3. (прыняць) nnehmen* vt, übernhmen* vt;

узя́ць што-н. на сябе́ etw. übernhmen*, etw. auf sich nhmen*;

узя́ць на сябе́ адка́знасць die Verntwortung übernhmen*;

узя́ць шэ́фства над кім-н. die Ptenschaft für j-n übernhmen*;

4. (у пазыку) brgen vt, (us)lihen* vt; pmpen vt (разм.грошы);

узя́ць кні́гу ў бібліятэ́цы ein Buch in der Bibliothk usleihen*;

узя́ць у наём meten vt;

узя́ць з раху́нку фін. (vom Knto) bheben* vt;

узя́ць у арэ́нду камерц. pchten vt (зямельны ўчастак); meten vt (памяшканне);

узя́ць у крэды́т auf Kredt nhmen*;

узя́ць патэ́нт на што-н. patenteren lssen*;

5. вайск. nhmen* vt, innehmen* vt;

узя́ць го́рад [пазі́цыю] ine Stadt [Stllung] (in)nehmen*;

узя́ць шту́рмам im Sturm nhmen*, stürmen vt;

узя́ць з бо́ю im Kampf nhmen*;

6. (ахапіць) ergrifen* vt, pcken vt;

мяне́ ўзяў страх ich bekm Angst, die Angst pckte mich;

мяне́ ўзяла́ злосць die Wut pckte mich;

яе́ ўзяла́ ахво́та sie hat Lust bekmmen;

7. (пераадолець) nhmen* vt;

узя́ць перашко́ду ein Hndernis nhmen*;

узя́ць у абцугі́ in die Znge nhmen*;

узя́ць у ду́жкі inklammern vt;

узя́ць верх die berhand gewnnen*, den Sieg davntragen*;

узя́ць каго-н. за го́рла j-n an [bei] der Grgel pcken, j-n an der Khle pcken;

узя́ць каго-н. за сэ́рца [за душу́, за жыво́е] j-m ans Herz ghen*, j-n im nnersten trffen*;

узя́ць курс на што-н. Kurs auf etw. (A) nhmen*;

узя́ць пад ува́гу sich (D) mrken;

узя́ць пад караву́л вайск. das Gewhr präsenteren;

узя́ць пад казыро́к вайск. die hrenbezeigung erwisen*, grüßen vt, die Hand an den Mützenschirm lgen;

узя́ць пры́клад з каго-н. sich (D) an j-m ein Bispiel nhmen*, sich (D) j-n zum Vrbild nhmen*;

узя́ць сваё sich (D) nichts entghen lssen*;

узя́ць сло́ва наза́д sine Wrte zurücknehmen*;

узя́ць сябе́ ў ру́кі sich zusmmennehmen*, sich zusmmenreißen*, sich behrrschen;

узя́ць сло́ва das Wort ergrifen*;

узя́ць сло́ва з каго-н. j-m das Versprchen bnehmen*;

яго́ чорт не во́зьме er ist ggen lles gefit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)