ábknallen vt падстрэ́ліць (каго-н)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

малі́ць fléhen vi (каго-н. zu D, аб чым-н. um A); ánflehen vt (каго-н. A), fléhentlich [ínständig] bítten*;

малі́ць аб лі́тасці um Gnáde fléhen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

набрысці́

1. (на каго-н., што-н.) (zúfällig) auf j-n, auf etw. (A) stóßen*;

набрысці́ на след каго-н. auf j-s Spur stóßen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падпільнава́ць

1. beláuern vt; láuern vi (каго-н., auf A); áuflauern vi (каго-н. D); паляўн. ánsitzen* vt;

2. (момант і г. д.) ábpassen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераапрана́ць, пераапрану́ць

1. (каго-н.) úmkleiden vt, úmziehen* vt; verkléiden vt (у каго-н., кім-н. als);

2. (сукенку і г. д.) (ein Kléidungsstück) wéchseln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пад’е́хаць

1. (her)ánfahren* vi (s) (да каго-н., чаго-н. an A), vórfahren* vi (s) (да каго-н., чаго-н. vor D), herángefahren kómmen*; heránreiten* vi (s) (вярхом);

2. перан. разм. (падлізацца) sich éinschmeicheln (да каго-н. bei D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пажа́ліцца разм. sich beklágen (каму-н. bei D, на каго-н., што-н. über A); klágen vi (каму-н. D на каго-н., што-н. über A); sich beschwéren (каму-н. bei D, на каго-н., што-н. über A) (паскардзіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

праву́чваць, правучы́ць (пакараць) zuréchtweisen* аддз. vi, den Kopf zuréchtsetzen аддз. (каго-н. D); éine Lektión ertéilen, éinen Dénkzettel verpássen (каго-н. D); Móres léhren (A) (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абазва́ць (назваць непрыстойным імем) nénnen* vt; (be)schímpfen vt (als A); éinen Spítznamen geben* (каго-н. D);

абазва́ць каго-н. ду́рнем j-n éinen Dúmmkopf nénnen* [als Dúmmkopf beschímpfen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абру́шыцца разм.

1. (рынуцца куды-н., на каго-н.) sich stürzen, stürzen vi (s);

2. перан. (напасці на каго-н.) über j-m hérfallen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)