Verbum

сы́паць, сы́пнуць, сыпану́ць

1. schütten vt; stréuen vt, áusstreuen vt, áusschütten vt; verschütten vt (міма);

ці́ха сы́паў дождж léise ríeselte [fiel] der Régen;

2. перан. разм. (імкліва бегчы, ехаць) schnell láufen* [fahren*];

◊

сы́паць грашы́ма mit Geld um sich wérfen*;

сы́паць цыта́тамі mit Zitáten um sich wérfen*;

сы́паць тра́пнымі жа́ртамі Wítze réißen*

ураджа́й м. с.-г., тс. перан. Érnte f -, -n, Érnte¦ertrag m -(e)s, -träge;

ураджа́й чаго-н. Érnte an (D), Erträge pl an (D);

ураджа́й бу́льбы Kartóffelertrag m;

зняць ураджа́й áb¦ernten vt;

бага́ты ўраджа́й éine gúte [réiche] Érnte;

свя́та ўраджа́ю Érntefest n -es, -e;

дапамо́га ў збо́ры ўраджа́ю Érnte¦einsatz m -es, -sätze

хваро́ба ж. мед., тс. перан. Kránkheit f -, -en; Léiden n -s, - (працяглая);

душэ́ўная хваро́ба Géisteskrankheit f; Gemütsleiden n -s;

зара́зная хваро́ба ánsteckende Kránkheit, Infektiónskrankheit f;

перане́сці хваро́бу éine Kránkheit dúrchmachen;

схапі́ць хваро́бу разм. sich (D) éine Kránkheit hólen [zúziehen*];

у вы́падку хваро́бы im Kránkheitsfall(e);

праз хваро́бу, па хваро́бе kránkheitshalber

ві́хар м.

1. Wírbelwind m -es, -e, Wírbelsturm m -es, -stürme;

сне́жны ві́хар Schnéegestöber n -s, -;

паве́траны ві́хар Lúftwirbel m -s, -;

2. перан. Wírbel m -s, -, Strúdel m -s, -;

у ві́хры падзе́й im Strúdel der Eréignisse;

3. тэх. Wírbel m -s, -;

4. у знач. прысл. ляце́ць ві́храм mit Wíndeseile dahínstürmen

вы́быць áusscheiden* vi (s); verlássen* vt (пакінуць);

вы́быць з інстыту́та die Hóchschule verlássen*;

вы́быць са слу́жбы aus dem Dienst áusscheiden*;

вы́быць са спі́саў aus der Líste gestríchen wérden;

вы́быць з гульні́ aus dem Spiel áusscheiden*;

вы́быць са стро́ю вайск. kámpfunfähig wérden; перан. aus den Réihen áusscheiden*;

адраса́т вы́быў Empfänger verzógen

глыбо́кі

1. tief, Tief-;

глыбо́кая тале́рка tíefer Téller;

2. перан.:

глыбо́кі сон tíefer Schlaf;

глыбо́кае ўра́жанне tíefer Éindruck;

глыбо́кія ве́ды fundíertes [profúndes] Wíssen;

глыбо́кая во́сень Spätherbst m -es;

да глыбо́кай но́чы bis tief in die Nacht hinéin;

глыбо́кі тыл tíefes Hínterland n;

глыбо́кая ўдзя́чнасць tief empfúndener Dank;

глыбо́кая ста́расць hóhes Álter

го́лад м.

1. Húnger m -s, -;

адчува́ць го́лад Húnger háben;

паміра́ць з го́ладу verhúngern vi (s), vor Húnger stérben*;

мары́ць го́ладам перан. áushungern [húngern] lássen*;

2. (недахоп) Mángel m -s (чаго-н. an D);

грашо́вы го́лад Géldmangel m;

тава́рны го́лад Wárenhunger m -s;

◊

го́лад не дзя́дзіна, з’ясі́ і кра́дзена Húnger tut weh

прабі́ць

1. (зрабіць адтуліну) éinschlagen* vt, durchschlágen* vt; dúrchbrechen* vt; lóchen vt, entwérten vt (білет);

прабі́ць брэш éine Brésche schlágen*;

прабі́ць (сабе́) даро́гу перан. sich (D) den Weg báhnen, sich (D) Bahn bréchen*, sich (D) fréie Bahn scháffen;

2. (пра гадзіннік) schlágen* vt;

прабі́ла тры гадзі́ны die Uhr hat drei geschlágen

святы́

1. héilig; перан. тс. hoch, erháben;

свята́я вада́ Wéihwasser n -s;

свята́я спра́ва éine erhábene Sáche;

святы́ абавя́зак héilige Pflicht;

у яго́ нічо́га няма́ свято́га nichts ist ihm héilig;

2. у знач. наз. м. рэл. Héilige (sub) m -n, -n;

святы́ ты́дзень царк. Ósterwoche f -;

◊

свята́я святы́х das Állerheiligste (sub)

вага́ ж.

1. (цяжар, маса) Gewícht n -(e)s, -e; Másse f -; перан. Ánsehen n -s, Éinfluss m -es;

удзе́льная вага́ фіз. spezífisches Gewícht;

найлягчэ́йшая вага́ Flíegengewicht n -(e)s, -e;

паўлёгкая вага́ спарт. Fédergewicht n;

2. (прылада) Wáage f -, -n;

дэцыма́льная вага́ Dezimálwaage f;

◊

на вагу́ зо́лата Góld(es) wert