Verbum

вы́трыманы

1. (які валодае сабой) behérrscht, sélbstbeherrscht; diszipliníert (дысцыплінаваны);

2. (паслядоўны) konsequént;

3. (пра рэчывы, прадукты):

вы́трыманае віно́ ábgelagerter Wein;

вы́трыманая драўні́на tróckenes Lágerholz

га́ркаць, га́ркнуць

1. (пра сабаку) brüllen vi, knúrren vi;

2. (крычаць) laut schréien*;

га́ркаць на каго-н. j-m ánschreien* [ánfahren*, ánknurren, ánranzen (разм.)]

кармі́цца

1. sich nähren, spéisen vi; äsen vi (пра дзічыну);

2. (жыць чым-н.) sich ernähren; sein Dásein frísten;

3. зал. стан ernährt [gefüttert] wérden

клубі́цца (пра дым, пару і г. д.) sich bállen, áufsteigen* vi (s);

во́блакі клубі́ліся die Wólken bállten sich;

дым клубі́ўся der Rauch stieg auf

даўніна́ ж. разм.

1. (далёкі час) álte Zéit(en); längst vergángene Zeit;

2. (пра старую рэч і г. д.) Antiquität f -, -en; áltertümlicher Gégenstand

до́хнуць разм. (пра жывёл) verénden vi (s), verrécken vi (s), krepíeren vi (s);

◊

му́хі до́хнуць tödliche Láng(e)weile, es ist zum Stérben lángweilig [stérbenslangweilig]

бу́хаць

1. разм. (грымнуць) knállen vi (чым-н. mit D);

2. (пра гармату) knállen vi, dónnern vi;

3. (пакласці надта многа) zu viel hinéintun*

зашыва́цца, зашы́цца разм.

1. (схавацца, залезці) sich verstécken, sich verbérgen;

2. (пра работу) nicht zuréchtkommen* аддз. vi (s) (mit D), etw. nicht scháffen [bewältigen] können*

зво́дзіцца

1. (знікаць) verschwínden* vi (s); áusgehen* vi (s), álle sein [werden];

2. (пра грошы, тавары і г. д.); ábarten* vi (s), áusarten vi (s)

імча́ць

1. (schnell, mit Wíndeseile) fáhren* vt [bríngen* vt]; tréiben* vt, dahíntreiben* vt, jágen vt (гнаць – пра вецер і г. д.);

2. гл. імчацца