Verbum

Géist m -(e)s, -er

1) дух; душа́; ро́зум

2) здань, пры́від;

im ~e war er bei uns у ду́мках ён быў з на́мі;

man weiß, wes ~es Kind er ist вядо́ма, што ён сабо́ю ўяўля́е

típpen II vi злёгку датыка́цца (j-m auf A – да каго-н. за што-н.);

sich (D) an die Stirn ~ пасту́каць сабе́ па́льцам па лбе;

◊

darán ist nicht zu ~ тут нічо́га не зме́ніш, тут не падкапа́ешся

vielléicht a магчы́ма, мажлі́ва, мо́жа, мо́жа быць, ма́быць, бада́й (што);

~ wérden Sie so gut sein ці не бу́дзеце Вы так ласка́вы;

~ éine Tásse Tee? ці не жада́еце ку́бачак гарба́ты?;

ich hábe mich ~ geírrt я, ма́быць, памылі́ўся

Würdigung f -, -en

1) прызна́нне (заслуг);

in ~ éiner Sáche (G) адзнача́ючы, улі́чваючы (што-н.);

bei áller ~ séiner Verdíenste… пры ўсёй пава́зе да яго́ заслу́г…

2) ацэ́нка (абставін, акалічнасцей);

nach éiner ~ der Erfólge адзна́чыўшы по́спехі…; гл. würdigen

Gedánke m -ns, -n (an A) ду́мка (пра каго-н., пра што-н.), ідэ́я;

sich (D) ~n máchen (über A) непако́іцца, турбава́цца (пра каго-н., пра што-н.);

in ~n мы́сленна, у ду́мках;

der ~ fiel ihm ein, der ~ kam ihm, er kam auf den ~n яму́ прыйшла́ ў галаву́ ду́мка;

j-n auf den ~n bríngen* наве́сці каго́-н. на ду́мку;

sich (D) trübe ~n máchen упада́ць у су́мныя ду́мкі;

auf ándere ~n kómmen* ду́маць аб і́ншым

Nóte f -, -n

1) адзна́ка, бал;

j-m éine gúte ~ gében* ста́віць каму́-н. до́брую адзна́ку

2) заўва́га, адзна́ка;

etw. mit éiner ~ verséhen* зрабі́ць адзна́ку на чым-н.

3) банкно́т, купю́ра

4) дып. но́та;

~n áustauschen абме́ньвацца но́тамі

5) но́та (у розн. знач.);

etw. in ~n sétzen піса́ць му́зыку на што-н., пакла́сці што-н. на му́зыку;

nach ~n spíelen ігра́ць па но́тах;

wie nach ~n як па но́тах

6) перан. тон, адце́нне;

éine ándere ~ ánschlagen* перамяні́ць тон

réchnen

1.vi

1) лічы́ць, вылі́чваць;

im Kopf ~ падлі́чваць у галаве́;;

von héute an geréchnet пачына́ючы з сённяшняга дня

2) (auf A) разлі́чваць, спадзява́цца (на каго-н., на што-н.)

3) (mit D) лічы́цца (з кім-н., з чым-н.)

2. vt

1) раша́ць, вылі́чваць, падлі́чваць

2) (zu D) прылі́чваць (да каго-н., да чаго-н.);

das muss man ihm zur Éhre ~ гэ́та ро́біць яму́ го́нар;;

j-m etw. zum [als] Verdíenst ~ ста́віць каму́-н. што-н. у заслу́гу

wérden*

1. vi (s)

1) (n) станаві́цца, рабі́цца (кім-н., чым-н., якім-н.); (zu D) ператвара́цца (у што-н.);

was wird daráus? што з гэ́тага бу́дзе;

was will er ~ кім ён хо́ча стаць [быць]?;

es wird Zeit! пара́!;

die wérdende Mútter бу́дучая ма́ці

2):

alt ~ старэ́ць;

ánders ~ (з)мяня́цца;

krank ~ захварэ́ць

2. дапаможны дзеяслоў, служыць для ўтварэння футуруму I і II і пасіву (не перакладаецца); ich wérde ábwarten я перачака́ю;

◊

euch wérde ich! вось я вас! (пагроза)

betréiben* vt

1) займа́цца (чым-н.);

éifrig Stúdi¦en ~ стара́нна вывуча́ць што-н.

2) ве́сці, право́дзіць (палітыку, кампанію);

Wéttrüsten ~ право́дзіць го́нку ўзбрае́нняў

3) тэх. эксплуатава́ць

4) прыво́дзіць у рух;

der Mótor wird eléktrisch betríeben мато́р працу́е ад электры́чнасці

dréifach

1. a трайны́; трохразо́вы, троекра́тны;

~ so viel у трайны́м паме́ры

2. adv тро́йчы; у тры разы́;

~ téilen падзялі́ць на тры ча́сткі;

etw. ~ bezáhlen заплаці́ць за што-н. утрая́ [у тры разы́] даражэ́й;

das zählt dóppelt und ~ гэ́та залі́чыцца ўдвая́ [ўтрая́]