vórnehm a

1) зна́тны, арыстакраты́чны, шляхе́тны

2) ва́жны;

~ tun* задзіра́ць нос

3) высакаро́дны (пра думкі);

die ~ste Pflicht вышэ́йшы доўг

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уні́з прысл. nach únten; hinúnter, hináb (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herúnter, heráb (у напрамку да таго, хто гаворыць);

спуска́цца ўні́з hinúntersteigen* vi (s), hinúntergehen* vi (s);

уні́з па схо́дах treppáb;

плы́сці ўні́з па цячэ́нні flussáb(wärts) stromáb(wärts) schwímmen* (пра плыўца); mit dem Strom schwímmen* (пра бярвенні, плыўца і г. д.); flussáb(wärts) [stromáb(wärts)] fahren* (пра судна ці чалавека на судне);

уні́з па Дняпры́ den Dnepr ábwärts;

зве́рху ўні́з von óben nach únten; von óben heráb

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

chafe

[tʃeɪf]

1.

v.t.

1) націра́ць (ра́ну, мазо́ль), наму́льваць

2) расьціра́ць (каб сагрэ́ць)

3) праціра́ць, прашаро́ўваць (дзі́рку)

4) Figur. злава́ць, раздражня́ць

5) Obsol. грэць, разаграва́ць

2.

v.i.

1) праціра́цца, прашаро́ўвацца (пра во́пратку)

2) (пра мо́ра) бурлі́ць, бурлі́цца, пе́ніцца, бушава́ць

3.

n.

1) раздражне́ньне n., злосьць f.

2) трэ́ньне, шарава́ньне, націра́ньне n.

3) наце́ртая, наму́леная ра́нка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

climb

[klaɪm]

1.

v.

1) узла́зіць; ле́зьці; кара́скацца

2) узьніма́цца ўго́ру, уздыма́цца; падніма́цца

3) ві́цца (пра расьлі́ны)

4) падыма́цца, расьці́ (пра цэ́ны)

2.

n.

1) пад’ём -у m., падыма́ньне n.

2) узыхо́джаньне, узла́жаньне n.

a long climb to the top — до́ўгае ўзыхо́джаньне на вяршы́ню

3) узды́м, узро́ст -у m.

climb of the plane — узды́м самалёта

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tréiben* II vi (s, h)

1) адно́сіць (ветрам); марск. дрэйфава́ць;

im Strom ~ плыць па цячэ́нні (тс. перан.)

2) усхо́дзіць, распуска́цца (пра расліны);

die Saat fängt an zu ~ пасе́вы зазеляне́лі

3) хадзі́ць (пра дрожджы);

◊

wie man´s treibt, so geht´s ≅ што пасе́еш, то́е і пажне́ш

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́лецець

1. (her)áusfliegen* vi (s); áuffliegen* vi (s) (пра птушку); ábfliegen* vi (s) (пра самалёт); heráusstürzen vi (s), hináusstürzen vi (s) (выскачыць);

матацы́кл вы́лецеў на даро́гу das Mótorrad kam auf den Weg gerást;

2. разм. (быць выгнаным) hináusgeworfen wérden;

◊

гэ́та вы́лецела ў мяне́ з галавы́ das ist mir (gänzlich) entfállen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запячы́ся

1. gebácken sein (спячыся); sich bräunen, gebräunt sein (падрумяніцца);

2. (пра кроў) gerínnen* vi (s);

3.:

гу́бы запе́кліся die Líppen sind áufgeplatzt [ríssig gewórden]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зарабі́ць, зарабля́ць

1. verdíenen vt; erárbeiten vt;

2. разм. (пра фізічнае пакаранне) verdíenen vt; ábbekommen* vt; kríegen vt;

зарабі́ць лупцо́ўку éine Ábreibung kríegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ненадзе́йнасць ж.

1. Mángel an Féstigkeit (нетрываласць); Zerbréchlichkeit f - (крохкасць);

2. (пра чалавека) Ún zuverlässigkeit f -, Únverlässlichkeit f -;

3. тэх. Stö́ranfällig keit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выяда́ць

1. heráusfressen* vt; áusnagen vt (выгрызаць);

2. (пра едкія рэчывы); verätzen vt, wégätzen vt; (wég)béizen vt; zerfréssen* vt; гл. тс. выесці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)